Wie komt er in m'n hokkie
Al vanaf m'n zeven jaar
Wilde ik alleen nog maar
Spelen met de jongens van de klas
Maar lag 't aan m'n voeten
Of m'n honderdduizend sproeten
Ik kwam er bij hun niet aan te pas
En als ze naar de speeltuin gingen
Of touwtje wilden springen
Zat ik met een lollie niks te doen
Maar zelfs met een jaar of zeven
Wil je ook wel wat beleven
Voor de allereerste keer riep ik toen
refren':
O wie, komt er in m'n hokkie
Knibbel knabbel knuisje
Wie komt er in m'n huisje
Wie, o wie, komt er in m'n hokkie
O wie, o wie, komt er in m'n hokkie
Tien of elf jaren later
Sloeg ik nog dezelfde flater
Als een jongen naar me lachte dacht ik: "Nou
Die zit je aardig te bekijken"
Totdat later weer zou blijken
Dat hij alleen de weg vragen wou
Ik heb de moed nooit opgegeven
Want waar hoop is, is ook leven
Dat zij mama, en die trouwde zeven keer
Dus vroeg ik in een advertentie
Naar een ongelukkig mensie
Net als ik, als het kon een echte heer
refren'
Ik kreeg een stuk of vijftig brieven
Hele gekke, hele lieve
Maar een ervan stal m'n hart meteen
Hij zei: "Dat stukkie in de krant
Heb ik altijd bij de hand
Met m'n duiven, kom direct hierheen"
Nu zit ik hier toch al een tijd
En heb nog geen seconde spijt
Want eens per dag zeg ik hem even na
Net als de duiven krijgt de baas
's Avonds laat dan erge haast
Als ik zachtjes zeg, voordat het licht uit gaat
refren'
O wie, o wie, komt er in m'n hokkie
¿Quién entra en mi casita?
Desde que tenía siete años
Solo quería
Jugar con los chicos de la clase
Pero ya sea por mis pies
O mis cien mil pecas
No encajaba con ellos
Y cuando iban al parque
O querían saltar la cuerda
Yo me quedaba sin hacer nada con un chupetín
Pero incluso a los siete años
Quieres experimentar algo
Por primera vez dije entonces
Estribillo:
¿Quién entra en mi casita?
Tic tac, tic tac
¿Quién entra en mi casita?
¿Quién, oh quién, entra en mi casita?
¿Quién, oh quién, entra en mi casita?
Diez u once años después
Cometí el mismo error
Cuando un chico me sonreía pensaba: 'Bueno'
'Está mirándote bastante'
Hasta que luego resultaba
Que solo quería pedir direcciones
Nunca perdí la esperanza
Porque donde hay esperanza, hay vida
Eso dijo mamá, y se casó siete veces
Así que pregunté en un anuncio
Por una persona infeliz
Como yo, si podía ser un verdadero caballero
Estribillo
Recibí unas cincuenta cartas
Algunas locas, otras tiernas
Pero una de ellas robó mi corazón al instante
Dijo: 'Ese anuncio en el periódico
Siempre lo tengo a mano
Con mis palomas, ven directo aquí'
Ahora llevo un tiempo aquí
Y no me arrepiento ni un segundo
Porque una vez al día le repito
Como las palomas, el jefe
Tiene mucha prisa tarde en la noche
Cuando susurro antes de que se apague la luz
Estribillo
¿Quién, oh quién, entra en mi casita?