De graven
Moeder, waartoe zorgde jij dan voor je jongen
Heb je twintig jaar voor hem gesloofd
Waartoe heb je 's avonds zacht voor hem gezongen
Streelde jij z'n warme jongenshoofd
Tot ze hem een uniformjasje gaven
Voor de graven, moeder, voor de graven
Jongen, weet je nog van je vaders leven
Vaders knie was jouw onstuimig ros
Vaak heeft hij jou ook een cent gegeven
Speelde met jou rover in het bos
Tot ze hem een kort commando gaven
Voor de graven, jongen, voor de graven
Tegenover ons de Franse makkers
Met de werkers van het Britse rijk
Allen zijn ze doodgebloed, de stakkers
Neergeschoten, rust nu lijk aan lijk
Oud en jong, de stouten en de braven
Allen in de grote massagraven
Wees niet trots op linten, orden, kwasten
Op geheelde wonden, op de tijd
Jullie gingen het graf in voor wat kwasten
Staatsinbeelding, fabrikantennijd
Jullie waren goed tot voer voor raven
Voor het graf, kameraden, voor het graf
Laat het doodsgereutel toch verminderen
Aan de overzij staan vaders, kinderen
Die - als wij - ook zwoegen voor wat leven
Zoudt u hen dan niet de hand gaan geven
Reik die broederhand als mooiste aller gaven
Over graven, mensen, over graven
De las tumbas
Madre, ¿por qué cuidaste tanto de tu hijo
¿Le dedicaste veinte años de esfuerzo?
¿Por qué le cantabas suavemente por las noches?
¿Acariciabas su cálida cabeza de niño?
Hasta que le dieron una chaqueta uniforme
Para las tumbas, madre, para las tumbas
Muchacho, ¿recuerdas la vida de tu padre?
La rodilla de tu padre era tu caballo indomable
A menudo te dio un centavo
Jugaba contigo a ser bandido en el bosque
Hasta que le dieron una orden corta
Para las tumbas, muchacho, para las tumbas
Frente a nosotros, los camaradas franceses
Con los trabajadores del imperio británico
Todos ellos han muerto desangrados, pobres diablos
Abatidos, descansan ahora cuerpo a cuerpo
Viejos y jóvenes, los valientes y los buenos
Todos en las grandes fosas comunes
No te enorgullezcas de cintas, medallas, borlas
De heridas cicatrizadas, del tiempo
Ustedes fueron a la tumba por unas borlas
Por vanidad estatal, por envidia de fabricantes
Eran buenos solo para ser carroña de cuervos
Para la tumba, camaradas, para la tumba
Que los gemidos de la muerte disminuyan
Al otro lado están padres, hijos
Que, como nosotros, también luchan por algo de vida
¿No les darían la mano?
Extiende esa mano fraterna como el mejor de los regalos
Sobre tumbas, gente, sobre tumbas