De historie van Steentje
Ik hadde nen vriend in noord Canada
Ik zeg nen vriend, 't was een broere, een vader
In ' t land van d' indianen, Alberta
Roger Vandersteene was daar pater
Kinders zit stille en hort naar mijn lied
Ik vertel u d'historie van Steentje
Ie had vrouwe noch kinders en geld ook al niet
Zelfs nie kloek van posteure, 't was een kleintje
Maar ie had in zijn herte een groot gedacht
'k Ga d'indianen van Jezus leren
Maar dit was ver boven Steentje zijn macht
Geen een die hem wilde bekeren
Daar stond zijn barakke bie de rivier
En ie moest vissen en jagen
En barre winters zonder eten of vier
Ie schreef in zijn brief "ik mag nie klagen"
Ie smoorde zijn pupe en luisterde goed
Naar d' oeroude indianeverhalen
Van de grote geest die 't al leven doet
En van de dood die ons komt halen
De rivier is nen levenslangen tocht
En iederen kronkel doe groeien
Maakt da' j' gereed zijt bie de laatsten bocht
Om de grote zee op te roeien
En ze gingen op jacht, anders ga je daar dood
Voor dagen met honden en sleden
Want 't vel van de beer is warm en groot
En zijn vet en zijn vlees goed om 't eten
Ie schreef op hun late woord voor woord
En al hun wondere gedachten
Van bergen en bossen had ie toeren gehoord
En den hemel die we meugen verwachten
En Steentje wierd opperhoofd Cree-indiaan
"Aima Weno", met de geest kon ie spreken
Ie had ook den totem voor zijn tente staan
Want dat is daar 't heilige teken
Van de Buffalokopheuvels tot in Wabasca
Met de kariboe bergen in de verte
En rond het grote meer van Atabasca
Noemden ze hem kleine man met 't groot herte
Maar nu is ie weg voor zijne laatsten tocht
Met zijn kano de zee opgevaren
Ie was gereed bie zijne laatsten bocht
En ie zei, je moe mie hier begraven
Ik vertel het mijn kinders met mijn simpel lied
D' historie van Roger Vandersteene
Ie had vrouwe noch kinders en geld ook al niet
Ie is dood bie d' indianen, heel allene
La historia de Pedrito
Tenía un amigo en el norte de Canadá
Digo amigo, era un hermano, un padre
En la tierra de los indios, Alberta
Roger Vandersteene era un padre allí
Niños, quédense quietos y escuchen mi canción
Les contaré la historia de Pedrito
No tenía esposa ni hijos ni dinero
Ni siquiera valentía, era pequeño
Pero tenía en su corazón un gran pensamiento
'Voy a enseñarles a los indios sobre Jesús'
Pero esto estaba muy por encima de las capacidades de Pedrito
Nadie quería convertirse
Su cabaña estaba junto al río
Y tenía que pescar y cazar
Y crudos inviernos sin comida ni fuego
Él escribía en su carta 'no puedo quejarme'
Ahogaba sus penas y escuchaba atentamente
Las antiguas historias de los indios
Del gran espíritu que da vida a todo
Y de la muerte que viene por nosotros
El río es un viaje de toda la vida
Y cada curva te hace crecer
Prepárate para la última curva
Para remar hacia el gran mar
Y salían a cazar, si no, morirían
Por días con perros y trineos
Porque la piel del oso es cálida y grande
Y su grasa y carne son buenas para comer
Él escribía sus palabras una por una
Y todas sus maravillosas ideas
Había escuchado historias de montañas y bosques
Y del cielo que podemos esperar
Y Pedrito se convirtió en jefe indio Cree
'Aima Weno', podía hablar con el espíritu
Tenía el tótem frente a su tienda
Porque ese es el símbolo sagrado allí
Desde las colinas de la cabeza de búfalo hasta Wabasca
Con las montañas de caribú en la distancia
Y alrededor del gran lago de Atabasca
Lo llamaban 'hombre pequeño con gran corazón'
Pero ahora se ha ido en su último viaje
Remando su canoa hacia el mar
Estaba listo para la última curva
Y dijo, 'entíerrame aquí'
Les contaré a mis hijos con mi sencilla canción
La historia de Roger Vandersteene
No tenía esposa ni hijos ni dinero
Ha muerto entre los indios, muy solo