395px

L'histoire de Steentje

Willem Vermandere

De historie van Steentje

Ik hadde nen vriend in noord Canada
Ik zeg nen vriend, 't was een broere, een vader
In ' t land van d' indianen, Alberta
Roger Vandersteene was daar pater

Kinders zit stille en hort naar mijn lied
Ik vertel u d'historie van Steentje
Ie had vrouwe noch kinders en geld ook al niet
Zelfs nie kloek van posteure, 't was een kleintje

Maar ie had in zijn herte een groot gedacht
'k Ga d'indianen van Jezus leren
Maar dit was ver boven Steentje zijn macht
Geen een die hem wilde bekeren

Daar stond zijn barakke bie de rivier
En ie moest vissen en jagen
En barre winters zonder eten of vier
Ie schreef in zijn brief "ik mag nie klagen"

Ie smoorde zijn pupe en luisterde goed
Naar d' oeroude indianeverhalen
Van de grote geest die 't al leven doet
En van de dood die ons komt halen

De rivier is nen levenslangen tocht
En iederen kronkel doe groeien
Maakt da' j' gereed zijt bie de laatsten bocht
Om de grote zee op te roeien

En ze gingen op jacht, anders ga je daar dood
Voor dagen met honden en sleden
Want 't vel van de beer is warm en groot
En zijn vet en zijn vlees goed om 't eten

Ie schreef op hun late woord voor woord
En al hun wondere gedachten
Van bergen en bossen had ie toeren gehoord
En den hemel die we meugen verwachten

En Steentje wierd opperhoofd Cree-indiaan
"Aima Weno", met de geest kon ie spreken
Ie had ook den totem voor zijn tente staan
Want dat is daar 't heilige teken

Van de Buffalokopheuvels tot in Wabasca
Met de kariboe bergen in de verte
En rond het grote meer van Atabasca
Noemden ze hem kleine man met 't groot herte

Maar nu is ie weg voor zijne laatsten tocht
Met zijn kano de zee opgevaren
Ie was gereed bie zijne laatsten bocht
En ie zei, je moe mie hier begraven

Ik vertel het mijn kinders met mijn simpel lied
D' historie van Roger Vandersteene
Ie had vrouwe noch kinders en geld ook al niet
Ie is dood bie d' indianen, heel allene

L'histoire de Steentje

J'avais un ami dans le nord du Canada
Je dis un ami, c'était un frère, un père
Dans le pays des indiens, Alberta
Roger Vandersteene était là comme prêtre

Les enfants, restez tranquilles et écoutez ma chanson
Je vous raconte l'histoire de Steentje
Il n'avait ni femme ni enfants et pas d'argent non plus
Pas vraiment costaud, c'était un petit gars

Mais il avait dans son cœur une grande idée
J'irai apprendre aux indiens à connaître Jésus
Mais c'était bien au-dessus des capacités de Steentje
Personne ne voulait le convertir

Sa cabane se tenait près de la rivière
Et il devait pêcher et chasser
Et des hivers rudes sans nourriture ni feu
Il écrivait dans sa lettre "je ne peux pas me plaindre"

Il étouffait sa pipe et écoutait attentivement
Les vieilles histoires indiennes
Du grand esprit qui donne vie à tout
Et de la mort qui vient nous chercher

La rivière est un voyage sans fin
Et chaque tournant fait grandir
Te prépare à la dernière courbe
Pour ramer vers la grande mer

Et ils partaient à la chasse, sinon tu y restes
Des jours avec des chiens et des traîneaux
Car la peau de l'ours est chaude et grande
Et sa graisse et sa viande sont bonnes à manger

Il écrivait leurs mots tard dans la nuit
Et toutes leurs pensées merveilleuses
Des montagnes et des forêts, il avait entendu des récits
Et du ciel que nous pouvons espérer

Et Steentje est devenu chef indien Cree
"Aima Weno", il pouvait parler avec l'esprit
Il avait aussi le totem devant sa tente
Car c'est là le signe sacré

Des collines de buffles jusqu'à Wabasca
Avec les montagnes caribou au loin
Et autour du grand lac d'Atabasca
Ils l'appelaient le petit homme au grand cœur

Mais maintenant il est parti pour son dernier voyage
Avec son canoë, il a pris la mer
Il était prêt à son dernier tournant
Et il a dit, tu dois me enterrer ici

Je raconte à mes enfants avec ma simple chanson
L'histoire de Roger Vandersteene
Il n'avait ni femme ni enfants et pas d'argent non plus
Il est mort parmi les indiens, tout seul.