Tante Madleine
't Is jammer dat ze dood is mijn tante Madleine
Ze weunde in Brussel op 't derde verdiep
Ze was late getrouwd en z' had een klein hondje
Maar verder geen kinders tot heur groot verdriet
Gevlucht als ze jong was uit 't dorp aan de Leie
Der zijn van heur charmes verhalen bekend
Maar pasters en paters dicteerden de zeden
Bekrompen en te nauwe voor heur temperament
Ze wist heure weg in Rome en Veneti‰
Surtout naar Parijs is ze gevoyageerd
Te vele gesnoept om lange te leven
Oh mijn suikertant' altijd zoet geparfumeerd
Oh pak mie mee naar die schone stede
Die fonkelt van 't licht tot diep in de nacht
Ver weg van hier van boeren en peerden
in stank en in zweet zijn w hier groot gebracht
Ik ken je nog goed mijn tante Madleine
En 'k weet je nog weunen op je derde verdiep
En is er geen kind dat om joen zit te treuren
Toch ik en mijn liedje met een vreemd stil verdriet
Tante Madleine
Es una lástima que mi tía Madleine haya fallecido
Vivía en Bruselas en el tercer piso
Se casó tarde y tenía un perrito
Pero no tenía hijos, lo cual la entristecía mucho
Huyó cuando era joven del pueblo en el río Leie
Hay historias conocidas sobre sus encantos
Pero curas y padres dictaban las normas
Demasiado estrechas y restrictivas para su temperamento
Conocía su camino en Roma y Venecia
Sobre todo viajó a París
Comió demasiados dulces para vivir mucho tiempo
Oh mi tía azucarada, siempre dulcemente perfumada
Oh llévame a esa hermosa ciudad
Que brilla con luz hasta altas horas de la noche
Lejos de aquí, de campesinos y caballos
Criados en el hedor y el sudor
Todavía te recuerdo bien, tía Madleine
Y sé que vivías en tu tercer piso
Y aunque no hay niños llorando por ti
Yo y mi canción con una extraña tristeza silenciosa