395px

De Cîerk

Willem Vermandere

De Cîerk

Moest ik mijn leven ne keer mogen hergaan
dan ging ik in de cîerk in 't midden gaan staan
met slunsekleers en met swiebelschoën
kluchten vertellen en onnozel staan doen
mijn smoel was geschilderd, mijn neuze bloedrood
geen haar op mijn kinne, al weg kletsebloot
'k zou dansen en springen rollekaboll' op de grond
en aan een koorde lijk d'apen zwierelen in 't rond.

'k Zou 't amusement zijn van kleine en groot
met mijn tien ekstermenten plus met mijne poot
en die niet wil lachen blijft in zijn kot
en kijkt 'n televisie daar zie je nooit gene zot
wat zeg ik, geen zotten en wat is Armand Pien
en g'hebt toch de keunink ook al ne keer gezien
en hoe noemt ie were, dis-moi comment
ach il y a toujours un ministre qui ne parle pas Flamand.

Maar hier zitten w'in de cîerk van de politiek
de clowns in pitteleir, de fine fleur, de grote sjiek
de totetrekkers, sleppestekkers eerste klas
de zedeprekers, zakkevullers van 't vetste ras
'k noeme geen namen, 't is te delikaat
ze zouden j'attakeren binst dat je te zingen staat
lang haar en rosten baard, ie ondermijnt 't gezag
en ze maken van een schete geirn nen donderslag.

Maar 'k ben van mijn onderwerp afgeleid
't was in de cîerk dat 'k ging gaan had ik gezeid
met mij mocht je lachen, 'k zou d'r omme doen
daarom mijn zotte kop en mijn swiebelchoën
Dames en heren kom binnen, kom binnen
kom binnen, sluit de deure want 't spel gaat beginnen
dag pezewevers, krebbebijters, dag gierigaards
goên dag schone lieve meisjes, goên dag lelijkaards.

'k Spele voor de nieweirds en voor d'heiligaards
de vieze perluten en de kluchtigaards
der is niemand volmaakt 't is altijd dit of dat
te lank of te smal of te rond van gat
te kort van memorie of te trage van gang
d'oren staan te wijd of de benen zijn te lang
awel ziet z'hier zitten, bekijkt z'één voor één
met wat een bende onnozeleirs zit ik hier aan mijn been.

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand
wie heeft er hier 't stomste smoel van 't land
waar zijn hier de clowns in al dat gewoel
de wereld is ne cîerk, enen zotten boel
elk danst en springt, elk tiert en tuit
elk wringt en wroetelt, elk wil vooruit
is 't leven ne klucht, is 't leven een spel
elk schart en vecht voor zijn eigen vel.

De Cîerk

Si pudiera volver a vivir una vez más
iría al circo y me pararía en medio
con ropa estrafalaria y zapatos grandes
contando chistes y haciendo tonterías
mi cara pintada, mi nariz roja
sin un pelo en mi barbilla, completamente calvo
bailaría y saltaría rodando por el suelo
y en una cuerda como los monos giraría alrededor.

Sería la diversión de chicos y grandes
cn mis diez excrementos y con mi pata
y quien no quiera reírse se queda en su casa
viendo la televisión donde nunca ves a ningún loco
qué digo, no hay locos y quién es Armand Pien
y ya has visto al rey una vez
y cómo se llama de nuevo, dime cómo
ah, siempre hay un ministro que no habla flamenco.

Pero aquí estamos en el circo de la política
los payasos en el escenario, la crema y nata, la gran elegancia
los arrastradores, los chupasangres de primera clase
los predicadores, los llenapoches de la peor calaña
no menciono nombres, es demasiado delicado
te atacarían mientras estás cantando
pelo largo y barba roja, socavan la autoridad
y hacen de un pedo un trueno.

Pero me he desviado de mi tema
era en el circo donde iba a ir, como dije
podías reírte conmigo, haría el tonto
por eso mi cabeza loca y mis zapatos grandes
Damas y caballeros entren, entren
entren, cierren la puerta porque el espectáculo va a comenzar
día tramposos, tacaños, día avaros
buen día hermosas chicas, buen día feos.

Juego para los raros y para los santurrones
los sucios y los cómicos
después de todo, nadie es perfecto, siempre es esto o aquello
demasiado largo o demasiado estrecho o demasiado redondo
demasiado corto de memoria o demasiado lento de paso
las orejas están muy separadas o las piernas son demasiado largas
mira aquí sentados, míralos uno por uno
con qué grupo de tontos tengo que lidiar.

Espejito, espejito en la pared
¿quién tiene la cara más tonta de la tierra?
dónde están los payasos en toda esta confusión
el mundo es un circo, un gran desastre
todos bailan y saltan, todos gritan y lloran
todos se retuercen y revuelven, todos quieren avanzar
¿es la vida una comedia, es la vida un juego?
cada uno rasca y lucha por su propia piel.

Escrita por: