395px

El Rey Loco

Willem Vermandere

De Zotte Keunink

't Is jaren geleden waar da'k ga van zingen
van voor juldern tijd, je ziet 't is heel oud
er leefde een keunink met zijn keuninginne
in een kastele van marmer en goud

En rond da kasteel daar weunden de mensch'n
al even arme maar ze waren kontent
een bete van 't brood en nen slok uit de beke
ze waren dat heel nunder leven al gewend

En met op zijn kop een krone vol perels
stond de keunink te kijken over 't land
hij zuchtte verdrietig, de tranen in zijn ogen
maar keunink, maar keunink, wat is 't er an d'hand

En de keunink verdeelde zijn geld aan de mensch'n
en voor zijn krone wierd er gelot
en nu was 't er leute en iedereen was rijke
want de keunink is goed, want de keunink is zot

Maar achter een weke begon de miserie
elk schraapte en schartte z'n geld bie mekaar
ze deden commerc'en in kroegen en cafeetjes
ze verkochten under vrouwe met kop en haar

En z'hadden nu een sleutel en een slot op de deure
ze liepen gewapend een mes op den buik
't waren al goe burgers bie klaar lichte dage
maar al bandieten en dieven in den duik

Maar ver in de vreemde daar zwierf nu de keunink
een mantel op z'n schoer'n en een stok in zijn hand
content lijk een kind met nen slok uit de beke
en met zijn blote voeten in 't zand.

El Rey Loco

'T Ha pasado años desde que voy a cantar
de antes de su tiempo, ves que es muy antiguo
vivía un rey con su reina
en un castillo de mármol y oro

Y alrededor de ese castillo vivían las personas
tan pobres pero estaban contentos
un pedazo de pan y un trago del vaso
ya estaban acostumbrados a esa vida

Y con una corona llena de perlas en su cabeza
el rey miraba sobre la tierra
suspiraba tristemente, con lágrimas en sus ojos
pero rey, pero rey, ¿qué pasa?

Y el rey repartió su dinero entre las personas
y por su corona se sorteó
y ahora había alegría y todos eran ricos
porque el rey es bueno, porque el rey está loco

Pero después de un tiempo comenzó la desgracia
todos juntaban su dinero como podían
hacían negocios en tabernas y cafés
vendían a sus mujeres con todo y pelo

Y ahora tenían una llave y un candado en la puerta
andaban armados con un cuchillo en el vientre
eran buenos ciudadanos durante el día
pero bandidos y ladrones en la oscuridad

Pero lejos en tierras extranjeras el rey vagaba
con un manto en sus hombros y un bastón en su mano
feliz como un niño con un trago del vaso
y con sus pies descalzos en la arena.

Escrita por: