Margriete Van Piere Maertens
Ze weund' in mijn strate zo lang dat ze leefde
dikke Margriete van Piere Maertens
s'is jaren geleên al dood en begraven
dikke Margriete van Piere Maertens
Refrein :
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete van Piere Maertens.
Ze dronk de gezondsten boer onder tafel
want straffer dan zij en was er geen een
't is 't grootste vrouwmens dat 'k ooit kende
dat was nen olifant op twee beên
Refrein :
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete van Piere Maertens.
En z'hield café van slunsen en oud ijzer
en al 't schuw volk kwam tegaar in heur huis
't wierd daar gevloekt, gedanst en gedronken
mijn moeder zei 't altijd 't en zit daar nie pluis
Refrein :
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete van Piere Maertens.
En 't stonk naar jenever van in de voornoene
en 't bier liep buiten langs 't gotegat
en boven al 't gekwetter en gezever
kraaide Margriete ze was weeral zat
Refrein :
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete van Piere Maertens.
Ze waggelde toen weg en weer over strate
of zat in de zunne te dutten op een stoel
'k zie ze nog stillekens lachen in heur eigen
'k zie nog die traan op dat vreselijk lief smoel
Refrein :
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete van Piere Maertens.
Ze keek toen op en vroeg naar mijn name
en vertelde toen lange van heur 'n eigen kroost
ach veel te triestig om 't hier te bezingen
nu waren wij wijder Margrietes nen troost
Refrein :
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete van Piere Maertens.
Ze bakte toen wafels voor ons al te gare
't was lijk een klokhen op heur nest
zo warm en veilig en zo teer van harte
voor ene keer was zij moeder op haar best
Refrein :
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete van Piere Maertens.
't Is jaren geleden waarvan dat 'k hier zinge
't was in mijn strate dat heur huizetje stond
z'is jaren geleên al dood en begraven
't was nen endlijken put diep in de grond
Refrein :
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete van Piere Maertens.
Margriete Van Piere Maertens
Vivía en mi calle tanto tiempo como estuvo viva
la gorda Margriete van Piere Maertens
hace años que murió y fue enterrada
gorda Margriete van Piere Maertens
Coro:
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete van Piere Maertens.
Bebía al granjero más sano bajo la mesa
porque más fuerte que ella no había ninguno
es la mujer más grande que jamás conocí
era un elefante sobre dos piernas
Coro:
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete van Piere Maertens.
Y le gustaba el café de los haraganes y el hierro viejo
y toda la gente rara se reunía en su casa
se maldecía, se bailaba y se bebía
mi madre siempre decía que ahí no estaba bien
Coro:
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete van Piere Maertens.
Y olía a ginebra desde la mañana
y la cerveza se derramaba por el agujero
y sobre todo el parloteo y el chismorreo
cacareaba Margriete, ya estaba ebria de nuevo
Coro:
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete van Piere Maertens.
Caminaba tambaleándose por la calle
o se sentaba al sol a dormitar en una silla
la veo aún sonriendo para sí misma
todavía veo esa lágrima en ese rostro tan querido
Coro:
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete van Piere Maertens.
Entonces me miró y preguntó por mi nombre
y luego contó mucho sobre su propia descendencia
demasiado triste para cantarlo aquí
ahora éramos nosotros quienes consolábamos a Margriete
Coro:
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete van Piere Maertens.
Entonces horneó gofres para todos nosotros
era como una gallina en su nido
tan cálida y segura y tan tierna de corazón
por una vez, fue la mejor madre
Coro:
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete van Piere Maertens.
Han pasado años desde que canto aquí
fue en mi calle donde estaba su casita
hace años que murió y fue enterrada
fue un pozo profundo en la tierra
Coro:
Margriete, Margriete, Margriete Maertens
Margriete van Piere Maertens.