395px

Mein Fahrrad

Willem Vermandere

Mijne Velo

'k Had ik een velo, 'k had hem zelve gemaakt
maar 'k ben hem verloren z'hebben hem gepakt
hij was zo schone geschilderd in 't rood
mijn velo, mijn leven, maar nu is 't mijn dood

Op heel de wereld was 't er maar éne
gene tweede bestaat er die past veur mijn benen
't was juste mijn mate, niet te klein of te groot
je mag heel gerust zijn, den dief schiet ik dood

Ik kochte de kader van Gino Bartali
en 't was de zate van Fausto Coppi
't was de guidon van Silveer Maes
en 't achterlichtje van Ernest Claes

'k Had ik de rugge van Briek Schotte
maar ook de charmes van Josefien Sjalotte
'k heb Anquetil nog geklopt in de sprint
en 't was nog berg op en tegen de wind

Van Rik Van Steenbergen had ik een koppel banden
en lijk Van Looy veel haar op mijn tanden
en 'k had ik een drankje, dat was iets heel sterks
'k hadde dat gekregen van Eddy Merckx

Alzo had ik van iedereen de goei kwaliteiten
en mijn velo zat vol mè specialiteiten
'k dèe hunderd ter ure nuchter of zat
natuurlijk berg af en de wind van achter'n (in 't gat)

En 'k zie dat je nu peist, 't is toch al nie waar
hoe kun je nu koersen met zo'n baard en lang haar
gemakkelijk gezeid maar moeilijk bewezen
want w'hebben daar in 't Volkske nog nooit van gelezen

En toch is 't ware, want hort nu maar goed
ik sprintte en 'k loste'k ik die lange stoet
direct in 't begin een half ure voor'n
zonder pardon ze waren al verloor'n
en kwam ik in 't zicht van den arrivee
'k sprong van mijne velo en 'k dei nie meer mee
voor mie was 't plezier en voor nunder was 't geld
want 't is voor die grote surtout dat die telt
en 'k dronk ik een pintje op den hoek in 't cafee
nog juist op tijd voor de koers op den TV.

Mein Fahrrad

'Hätte ich ein Fahrrad, hätt' ich es selbst gemacht
aber ich hab's verloren, sie haben es mir genommen
es war so schön lackiert in Rot
mein Fahrrad, mein Leben, doch jetzt ist es mein Tod

Auf der ganzen Welt gab's nur dieses eine
keins passt besser zu meinen Beinen
es war genau mein Freund, nicht zu klein und nicht zu groß
du kannst ganz beruhigt sein, den Dieb schieß' ich tot

Ich kaufte den Rahmen von Gino Bartali
und es war das Rad von Fausto Coppi
es war der Lenker von Silveer Maes
und das Rücklicht von Ernest Claes

Ich hatte den Rücken von Briek Schotte
aber auch den Charme von Josefien Sjalotte
ich hab Anquetil im Sprint geschlagen
und es ging noch bergauf und gegen den Wind

Von Rik Van Steenbergen hatte ich ein Paar Reifen
und wie Van Looy viel Haar auf meinen Zähnen
und ich hatte ein Getränk, das war etwas ganz Starkes
ich hatte das von Eddy Merckx bekommen

So hatte ich von jedem die besten Qualitäten
und mein Fahrrad war voll mit Spezialitäten
ich fuhr hundert pro Stunde nüchtern oder besoffen
natürlich bergab und der Wind von hinten (in den Hintern)

Und ich sehe, dass du jetzt denkst, das kann doch nicht wahr sein
wie kannst du mit so einem Bart und langen Haaren radeln
leicht gesagt, aber schwer bewiesen
denn wir haben da im Volk noch nie davon gelesen

Und doch ist es wahr, hör jetzt gut zu
ich sprintete und ließ die lange Schlange hinter mir
gleich zu Beginn eine halbe Stunde voraus
ohne Pardon, sie waren schon verloren
und als ich in Sichtweite des Ziels kam
sprang ich von meinem Fahrrad und machte nicht mehr mit
für mich war es der Spaß und für die anderen das Geld
denn es zählt nur für die großen, das ist es, was zählt
und ich trank ein Bier an der Ecke im Café
noch rechtzeitig für das Rennen im Fernsehen.

Escrita por: