Mijne Velo
'k Had ik een velo, 'k had hem zelve gemaakt
maar 'k ben hem verloren z'hebben hem gepakt
hij was zo schone geschilderd in 't rood
mijn velo, mijn leven, maar nu is 't mijn dood
Op heel de wereld was 't er maar éne
gene tweede bestaat er die past veur mijn benen
't was juste mijn mate, niet te klein of te groot
je mag heel gerust zijn, den dief schiet ik dood
Ik kochte de kader van Gino Bartali
en 't was de zate van Fausto Coppi
't was de guidon van Silveer Maes
en 't achterlichtje van Ernest Claes
'k Had ik de rugge van Briek Schotte
maar ook de charmes van Josefien Sjalotte
'k heb Anquetil nog geklopt in de sprint
en 't was nog berg op en tegen de wind
Van Rik Van Steenbergen had ik een koppel banden
en lijk Van Looy veel haar op mijn tanden
en 'k had ik een drankje, dat was iets heel sterks
'k hadde dat gekregen van Eddy Merckx
Alzo had ik van iedereen de goei kwaliteiten
en mijn velo zat vol mè specialiteiten
'k dèe hunderd ter ure nuchter of zat
natuurlijk berg af en de wind van achter'n (in 't gat)
En 'k zie dat je nu peist, 't is toch al nie waar
hoe kun je nu koersen met zo'n baard en lang haar
gemakkelijk gezeid maar moeilijk bewezen
want w'hebben daar in 't Volkske nog nooit van gelezen
En toch is 't ware, want hort nu maar goed
ik sprintte en 'k loste'k ik die lange stoet
direct in 't begin een half ure voor'n
zonder pardon ze waren al verloor'n
en kwam ik in 't zicht van den arrivee
'k sprong van mijne velo en 'k dei nie meer mee
voor mie was 't plezier en voor nunder was 't geld
want 't is voor die grote surtout dat die telt
en 'k dronk ik een pintje op den hoek in 't cafee
nog juist op tijd voor de koers op den TV.
Mi Bicicleta
'Tenía una bicicleta, la había hecho yo mismo
pero me la robaron, me la quitaron
estaba tan bonita pintada de rojo
mi bicicleta, mi vida, pero ahora es mi muerte
En todo el mundo solo había una
no existe otra que se ajuste a mis piernas
era justo mi medida, ni muy pequeña ni muy grande
te puedes quedar tranquilo, al ladrón lo mato
Compré el cuadro de Gino Bartali
y era el sillín de Fausto Coppi
era el manubrio de Silveer Maes
y la luz trasera de Ernest Claes
Tenía la espalda de Briek Schotte
pero también el encanto de Josefina Chalota
le gané a Anquetil en el sprint
y aún subía montañas y contra el viento
Tenía un par de llantas de Rik Van Steenbergen
y como Van Looy, mucho pelo en los dientes
y tenía una bebida, algo muy fuerte
que me dio Eddy Merckx
Así que tenía las buenas cualidades de todos
y mi bicicleta estaba llena de especialidades
corría a cien por hora, sobrio o ebrio
por supuesto, cuesta abajo y con el viento a favor (en el trasero)
Y veo que ahora piensas, eso no puede ser verdad
cómo puedes competir con una barba y cabello largo
dicho fácil pero difícil de probar
porque en el periódico nunca hemos leído sobre eso
Y sin embargo, es verdad, escucha bien
sprinté y dejé atrás a ese largo pelotón
desde el principio, media hora por delante
sin piedad, ya estaban perdidos
y cuando llegué a la meta
me bajé de mi bicicleta y ya no participé
para mí era diversión y para ellos era dinero
porque es para esos grandes trajes que cuentan
y me tomé una cerveza en la esquina del café
justo a tiempo para ver la carrera en la TV.'