Piere, de Beeste
Mensen hort en komt al te gare
zet junder nere en ziet da'j't verstaat
want 'k ga j'gaan vertellen van Piere, de beeste
ne reus van ne vent, ne rare karwaat
Je kon het al zien van kleins in de wiege
dat kind was uitzonderlijk kloek gemakt
hij schupte en stampte zo met z'n beentjes
hij is zelfs ne keer deur zijn wiege gezakt
Hij groeide, hij groeide, hij bleef ie maar groeien
groeien zonder ende, 't was leutig om zien
zijn maatjes in schole kwamen maar met moeite
ze kwamen maar met moeite tot just aan zijn kniên
En je kan nu wel peinzen dat ventje had honger
een groot boerebrood was 't beginnen nog nie weerd
zijn vader moest wroeten slag om slinger
want Piere kon eten, eten lijk een peerd
En Piere wrocht heel zijn leven bij de boeren
en trok ie de karre en slachtte het zwijn
e sliep in de koeistal bie de beesten
want in een bedde en kost ie niet in
En Piere bleef jonkman mo ja zo'n posture
nie voor zijn leute want 't dei hem wel zeer
als 't jong volk ging dansen en vrijen langs de strate
en heeft nog gebleit, ja meer dan ne keer
Maar hij velde de bomen en droeg z'op zijn schoere
honderden kilo's ie smeet z'in de lucht
e was ie de sterkst'n van uren in 't ronde
de grootsten bandiet goenk voor hem op de vlucht
En de mensen zeiden, ja, ze zeggen zo vele
waar of geen waar, maar ze zeggen 't alijk
ze zeiden : Dag Piere, en peinsden, "de beeste"
zo trekken z'een mens zijne name door 't slijk
't Is waar maar hij leefde ie just lijk een beeste
veel schone praat kwam d'er nie uit zijn mond
e goenk van ze leven nooit naar de messe
en z'hebben hem begraven lijk nen hond in de grond
Maar as'k nu nog peize op Piere, de beeste
dan schiet er in mijn kop nog altijd die wens
der moesten der meer zijn lijk Piere de beeste
want dat was een kerel, dat was nog een mens.
Piere, el Bestia
La gente escucha y viene todos juntos
siéntense y vean si entienden
porque voy a contarles sobre Piere, el bestia
un gigante de hombre, una rareza
Desde pequeño se podía ver en la cuna
ese niño fue excepcionalmente fuerte
patadas y golpes con sus piernitas
incluso una vez se cayó de la cuna
Creció, creció, siguió creciendo
creciendo sin parar, era divertido de ver
sus compañeros en la escuela apenas llegaban
apenas llegaban a sus rodillas con dificultad
Y puedes pensar que ese chico tenía hambre
un gran pan de campesino no era suficiente
su padre trabajaba sin descanso
porque Piere podía comer, comer como un caballo
Y Piere trabajó toda su vida en las granjas
arreaba el carro y sacrificaba cerdos
dormía en el establo con los animales
porque en una cama no podía estar
Y Piere siguió siendo soltero, pero con tal postura
no por diversión, le causaba dolor
cuando los jóvenes iban a bailar y coquetear por la calle
y lloró, sí, más de una vez
Pero derribaba árboles y los cargaba en sus hombros
tiraba cientos de kilos al aire
era el más fuerte de la zona
el mayor bandido huía de él
Y la gente decía, sí, dicen tantas cosas
verdaderas o no, pero lo dicen de todos modos
decían: Hola Piere, y pensaban, 'el bestia'
así arrastraban el nombre de una persona por el barro
Es cierto que vivió como una bestia
no salía nada bonito de su boca
nunca fue a misa en su vida
y lo enterraron como a un perro en la tierra
Pero cuando pienso en Piere, el bestia
todavía me viene a la mente un deseo
debería haber más como Piere, el bestia
porque ese era un hombre, eso sí era un ser humano.