stefan
Mijn broere waar kan ik u vinden, vertrokken naar den overkant
ik krijg van u taal noch teken uit uw verre, uit uw verre land
is 't daar nu zomer of winter, is 't daar nu dag of nacht
droom je of lig je wakker of slaap je, slaap je zacht
mijn broere ben je daar altijd allene en geraak je dat daar al gewend
tussen d'ontelbare dode zielen, is daar vader, ook vader omtrent
we weten hier zo bitter weinig van dat latere schoon paradijs
we leven in angst en in vreze voor Hein, magere Hein met zijn zeis
ach laat ne keer iets van u horen, een woordje of zuchtje misschien
of een simpel tiksk' op 't venster, 't is zo stille, zo stille sindsdien
schrijf ne keer iets in de wolken, éne letter ware meer dan genoeg
of vraag het aan de lijster dat ie zingt, dat ie zingt morgen vroeg
aan de wind rond het huis in de bomen, aan de zunne en de mane misschien
ik vraag het aan de verste sterre, he'j' mijn broere, mijn broere niet gezien
ik zoek het in 't werk van uw handen, in uw kunstig kinderspeelgerief
met de restjes van eik beuk en linde was je grenzeloos creatief
en je wist dat het rijk der hemelen slechts opengaat voor wie welgezind
geduldig zijn lot durft te dragen en wordt en wordt als een kind
hoort tussen 't getokkel en d'akkoorden en de rijmen met stil verdriet
vind ik eindelijk Stefan mijn broere op 't eind, op 't eind van dit lied
Stefan
Mi hermano, ¿dónde puedo encontrarte, te has ido al otro lado
no recibo ni una palabra tuya desde tu lejana, tu lejana tierra
¿es verano o invierno allá, es de día o de noche?
¿estás soñando o despierto o durmiendo, durmiendo tranquilo?
mi hermano, ¿estás siempre solo allá y te has acostumbrado?
entre las innumerables almas muertas, ¿está papá, también papá cerca?
aquí sabemos tan poco de ese futuro paraíso
vivimos con miedo y temor a la muerte, la flaca muerte con su guadaña
oh, déjame escuchar algo de ti una vez, una palabra o un suspiro quizás
o un simple golpecito en la ventana, todo está tan silencioso, tan silencioso desde entonces
escribe algo en las nubes, una sola letra sería más que suficiente
o pregúntale al mirlo si ha visto, si canta temprano mañana
al viento alrededor de la casa en los árboles, al sol y a la luna quizás
pregunto a la estrella más lejana, ¿no has visto a mi hermano, a mi hermano?
busco en el trabajo de tus manos, en tus ingeniosos juguetes infantiles
con los restos de roble, haya y tilo eras creativo sin límites
y sabías que el reino de los cielos solo se abre para aquellos de buen corazón
que llevan pacientemente su destino y se convierten en niños
escuchando entre los acordes y las rimas con tristeza silenciosa
encuentro finalmente a Stefan, mi hermano, al final, al final de esta canción