Ikaw
ikaw ay isang rosas
na humahalimuyak
at wala ng katulad
sa hardin ng mga bulaklak
ang ngiti sa ‘yong labi
ay nakahahalina
nanunukso at tila
ang oras ay tumitigil pa
maiingit ang bukang liwayway
ang ganda niya’y nawalan ng saysay
sa kulay mong tinataglay
at sa mundo’y binibigay
at sa simoy ng hangin
masayang inaawit
ang nakarehas na dandaming
ng puso kong pumipintig
tuloy lang ang pangarap
ng sumisintang makata
ang sumusuyo kong diwa'y
nag-alay ng walang-hanggang tula
maiingit ang bukang liwayway
ang ganda niya’y nawalan ng saysay
sa kulay mong tinataglay
at sa mundo’y binibigay
maiingit ang bukang liwayway
ang ganda niya’y nawalan ng saysay
sa kulay mong tinataglay
maiingit ang bukang liwayway
ang ganda niya’y nawalan ng saysay
sa kulay mong tinataglay
at sa mundo’y binibigay
Tú
tú eres una rosa
que huele a flores
y no hay nadie más
en el jardín de las flores
la sonrisa en tus labios
es cautivadora
provocativa y parece
que el tiempo se detiene
la aurora se pondrá celosa
tu belleza ha perdido su sentido
del color que llevas
y al mundo se lo entregas
y en la brisa del viento
se canta con alegría
toda la melodía
que late en mi corazón
sigue adelante con el sueño
del poeta enamorado
tu esencia que me seduce
ha ofrecido un poema eterno
la aurora se pondrá celosa
tu belleza ha perdido su sentido
del color que llevas
y al mundo se lo entregas
la aurora se pondrá celosa
tu belleza ha perdido su sentido
del color que llevas
la aurora se pondrá celosa
tu belleza ha perdido su sentido
del color que llevas
y al mundo se lo entregas