Grazie Ma No Grazie
Ma che storia triste, avevo aspettative basse
E sai già come finisce visto da dove si parte
Tu vorresti che la gente ti capisse
La ami come se lei ricambiasse
E c’hai provato anche più volte dei Jalisse
Ma l’insistenza non è mai così di classe
Certi discorsi vanno presi con le pinze oppure
Provocano risate grasse
E te la aspetti ma ogni volta ti stupisce
Guarda le loro facce come se non bastasse
Grazie ma no grazie
Tanto fanno finta ma lo sanno
Più è profondo e meno paga
Quasi sempre meglio stare in superficie: Salvagente
Le risposte che ti danno sembran fatte con lo stampo
Quindi metterò le mani avanti
Due passi indietro ogni passo avanti
Dovresti andare a lavorare
E non farti manganellare nelle piazze
Grazie ma no grazie
Questa gente non fa un cazzo li mantengo
Tutti io con le mie tasse
Grazie ma no grazie
Dovresti dare meno ascolto ai sentimenti
Che non sono mai dei buoni investimenti
Dovremmo organizzare una rimpatriata tipo una cena di classe
Grazie ma no grazie
Grazie ma no o o o
Davvero grazie ma
C’è chi non sa più come scrivere
Non sa come parlare
Non sa a quali parole deve mettere
Ad esempio l’asterisco al plurale
C’è chi non sa più come ridere
Non sa come scherzare
E vuole la tradizione se la confusione qua è generale
Eh oggi va così chissà domani
Domani domani do-do-domani
Magari riesco a capire gli esseri umani
Chi bacia sulla bocca i propri figli
E c’è chi bacia sulla bocca i propri cani
E quanto va di moda il vittimismo di chi attacca
Ma dice che si difende
C’è chi dice non si può più dire niente
Poi invece parla sempre, almeno sii coerente
Almeno per stavolta che c’è chi ancora ti da corda
E c’è chi ha perso la memoria e vorrebbe
Che tornasse come se non bastasse
Grazie ma no grazie
Dovresti andare a lavorare
E non farti manganellare nelle piazze
Grazie ma no grazie
Questa gente non fa un cazzo li mantengo
Tutti io con le mie tasse
Grazie ma no grazie
Dovresti dare meno ascolto ai sentimenti
Che non sono mai dei buoni investimenti
Dovremmo organizzare una rimpatriata
Tipo una cena di classe
Grazie ma no grazie
Grazie ma no o o o
Davvero, grazie ma no
Storia triste, aspettative basse
C’è chi sparisce finché si calmano le acque
(Ma che storia triste)
C’è chi annuisce tra le frasi fatte vince
Chi stupisce sempre a mani basse
Grazie ma no grazie
Grazie ma no o o o
Davvero, grazie ma no grazie
Dank je, maar nee dank je
Wat een treurig verhaal, ik had lage verwachtingen
En je weet al hoe het eindigt, gezien van waar je begint
Jij wilt dat mensen je begrijpen
Je houdt van haar alsof zij jou ook terughoudt
En je hebt het zelfs vaker geprobeerd dan de Jalisse
Maar volharding is nooit zo classy
Sommige gesprekken moet je met een korreltje zout nemen of
Ze zorgen voor dikke lachbuien
En je verwacht het, maar elke keer verrast het je
Kijk naar hun gezichten, alsof het niet genoeg is
Dank je, maar nee dank je
Ze doen alsof, maar ze weten het
Hoe dieper het is, hoe minder het oplevert
Bijna altijd is het beter om aan de oppervlakte te blijven: Redder
De antwoorden die ze geven lijken uit een mal te komen
Dus ik zal me voorbereiden
Twee stappen terug voor elke stap vooruit
Je zou moeten gaan werken
En je niet laten slaan op straat
Dank je, maar nee dank je
Deze mensen doen geen reet, ik houd ze in leven
Met mijn belastinggeld
Dank je, maar nee dank je
Je zou minder naar je gevoelens moeten luisteren
Die zijn nooit goede investeringen
We zouden een reünie moeten organiseren, zoals een klasdiner
Dank je, maar nee dank je
Dank je, maar nee o o o
Echt, dank je maar
Er zijn mensen die niet meer weten hoe ze moeten schrijven
Niet weten hoe ze moeten praten
Niet weten welke woorden ze moeten
Bijvoorbeeld het asterisk voor meervoud
Er zijn mensen die niet meer weten hoe ze moeten lachen
Niet weten hoe ze moeten grappen
En ze willen de traditie terwijl de verwarring hier algemeen is
Eh, vandaag gaat het zo, wie weet morgen
Morgen, morgen, do-do-morgen
Misschien begrijp ik de mensen wel
Die hun kinderen op de mond kussen
En er zijn mensen die hun honden op de mond kussen
En hoe populair het slachtofferschap is van degenen die aanvallen
Maar zeggen dat ze zich verdedigen
Er zijn mensen die zeggen dat je niets meer kunt zeggen
En dan praten ze toch altijd, wees in ieder geval consistent
Tenminste deze keer, want er zijn mensen die je nog steeds een kans geven
En er zijn mensen die hun geheugen zijn kwijtgeraakt en zouden willen
Dat het terugkomt, alsof dat niet genoeg is
Dank je, maar nee dank je
Je zou moeten gaan werken
En je niet laten slaan op straat
Dank je, maar nee dank je
Deze mensen doen geen reet, ik houd ze in leven
Met mijn belastinggeld
Dank je, maar nee dank je
Je zou minder naar je gevoelens moeten luisteren
Die zijn nooit goede investeringen
We zouden een reünie moeten organiseren
Zoals een klasdiner
Dank je, maar nee dank je
Dank je, maar nee o o o
Echt, dank je maar nee
Treurig verhaal, lage verwachtingen
Er zijn mensen die verdwijnen totdat de gemoederen bedaren
(Maar wat een treurig verhaal)
Er zijn mensen die knikken tussen de standaardzinnen, winnen
Wie altijd verrast met een lage inzet
Dank je, maar nee dank je
Dank je, maar nee o o o
Echt, dank je maar nee dank je