Silêncio De Um Bamba
A emoção foi geral,
Faltava pouco para o Carnaval.
No meio de toda euforia,
Nossa Escola chorava.
Obedecendo a harmonia,
A batucada calava,
Instrumentos em funeral.
Enrolavam a bandeira do samba,
Era Silêncio de um Bamba.
Foi poeta e foi guerreiro.
Foi um Negro verdadeiro,
Assentado em seu trono de Rei,
Fez do samba a sua lei.
Agora está na eternidade,
Na avenida da saudade,
Esperando a comissão do Astral,
Pro julgamento final.
A emoção foi geral.
Stilte Van Een Bamba
De emotie was algemeen,
Het was bijna Carnaval.
Te midden van alle euforie,
Huilde onze School.
In gehoorzaamheid aan de harmonie,
Stilte viel over de batucada,
Instrumenten in rouw.
Wikkelden de vlag van de samba,
Het was de Stilte van een Bamba.
Hij was een dichter en een strijder.
Een echte Zwarte man,
Zittend op zijn troon als Koning,
Maakte van de samba zijn wet.
Nu is hij in de eeuwigheid,
Op de boulevard van gemis,
Wachtend op de commissie van het Astrale,
Voor het laatste oordeel.
De emotie was algemeen.