Rozane
Weet je nog die nacht Rozane
Dat we samen op de stoep
Dat we lachten omdat huilen
Zo veel meer pijn doet dan geroep
Dat we de jenever proefde
Bij die oude gekke guust
Al wisten we dat alcohol
De pijn laat maar niet blust
Ik had best iets willen schrijven
Op de voering van je jas
Waar je me steeds kan vinden
Als je zin hebt in een glas
Hoe je langs het muurtje
Zo binnenkomt in huis
De achterdeur staat open
Alleen de poes is thuis
Weet je nog hoe ik vertelde hoe pijnlijk het afscheid is
Hoe traag een schip de kaai afvaart
Hoe lang het wuiven is
Voordat het schip een stip wordt
Dat helemaal verdwijnt
En hoelang je nog zal blijven
In de haven kroeg festijn
En toen we afscheid namen
Was ik rots en timenteel
Ik wou voor het laatst met jou naar bed
En God het scheelde echt niet veel
Niemand was die nacht Rozane
Zo gek als wij ons twee
Hou raar het ook mag lijken
Het viel allemaal wel mee
Toen zag ik pas dat Princehof de naam was van de straat
De straat waar in je woonde
De straat met jou gelaat
'k Herinner me de stoepen
En het schoon geveegd trottoir
De bakker met vakantie
Met daarvoor de vodde kar
Wat er toen gebeurde zal niemand iets vernemen
Het was er koud Rozane
En wij, wij zouden afscheid nemen
Er waren geen geraniums geen straat mus was erbij
Ik had zachtjes willen huilen
Maar ook dat ging voorbij
Rozane
oh, Rozane
oh, Rozane
oh, Rozane
oh, Rozane
oh, Rozane
oh, oh Rozane
oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh
Rozane
¿Recuerdas esa noche, Rozane?
Que estamos juntos en la acera
Que nos reímos porque lloramos
Duele mucho más que agacharse
Que probamos la ginebra
En esa vieja ráfaga de locos
A pesar de que conocíamos alcohol
El dolor se va pero no se apaciona
Hubiera querido escribir algo
En el forro de tu chaqueta
Donde siempre puedes encontrarme
Si te apetece un vaso
Cómo subir a lo largo de la pared
Cómo entrar en la casa
La puerta trasera está abierta
Solo el gato está en casa
¿Recuerdas cómo te dije lo dolorosa que es la despedida?
Qué lento navega un barco por el muelle
¿Cuánto dura la agitación?
Antes de que el barco se convierta en punto
Eso desaparece por completo
¿Y cuánto tiempo te quedarás?
En la fiesta del pub portuario
Y cuando nos despedimos
¿Era rock y timental?
Quería acostarme contigo por última vez
Y Dios, en realidad no fue mucho
Nadie era Rozane esa noche
Tan loco como nosotros dos
Mantente raro, puede parecer
Todo fue fácil
Fue entonces cuando vi que Princehof era el nombre de la calle
La calle en la que vivías
La calle con tu cara
Recuerdo las aceras
Y la acera limpia y limpia
La panadería de vacaciones
Con el carrito de trapos
Lo que pasó entonces nadie sabrá nada
Hacía frío, Rozane
Y nosotros, nos despedimos
No había geranios, no había gorrión callejero
Habría llorado suavemente
Pero eso también pasó
Rozane
oh, Rozane
oh, Rozane
oh, Rozane
oh, Rozane
oh, Rozane
oh, oh Rozane
oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh