395px

Rozane

Wim de Craene

Rozane

Weet je nog die nacht Rozane
Dat we samen op de stoep
Dat we lachten omdat huilen
Zo veel meer pijn doet dan geroep
Dat we de jenever proefde
Bij die oude gekke guust
Al wisten we dat alcohol
De pijn laat maar niet blust
Ik had best iets willen schrijven
Op de voering van je jas
Waar je me steeds kan vinden
Als je zin hebt in een glas
Hoe je langs het muurtje
Zo binnenkomt in huis
De achterdeur staat open
Alleen de poes is thuis

Weet je nog hoe ik vertelde hoe pijnlijk het afscheid is
Hoe traag een schip de kaai afvaart
Hoe lang het wuiven is
Voordat het schip een stip wordt
Dat helemaal verdwijnt
En hoelang je nog zal blijven
In de haven kroeg festijn
En toen we afscheid namen
Was ik rots en timenteel
Ik wou voor het laatst met jou naar bed
En God het scheelde echt niet veel
Niemand was die nacht Rozane
Zo gek als wij ons twee
Hou raar het ook mag lijken
Het viel allemaal wel mee

Toen zag ik pas dat Princehof de naam was van de straat
De straat waar in je woonde
De straat met jou gelaat
'k Herinner me de stoepen
En het schoon geveegd trottoir
De bakker met vakantie
Met daarvoor de vodde kar
Wat er toen gebeurde zal niemand iets vernemen
Het was er koud Rozane
En wij, wij zouden afscheid nemen
Er waren geen geraniums geen straat mus was erbij
Ik had zachtjes willen huilen
Maar ook dat ging voorbij

Rozane
oh, Rozane
oh, Rozane
oh, Rozane
oh, Rozane
oh, Rozane
oh, oh Rozane
oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh

Rozane

Te souviens-tu de cette nuit Rozane
Où on était sur le trottoir
On riait parce qu'être triste
Fait bien plus mal que de crier
On a goûté le genièvre
Chez ce vieux fou de Guust
Alors qu'on savait que l'alcool
Ne soulage que, mais n'éteint pas
J'aurais bien voulu écrire
Sur la doublure de ton manteau
Où tu peux toujours me retrouver
Quand t'as envie d'un verre
Comment tu passes par le mur
Pour entrer dans la maison
La porte de derrière est ouverte
Seule le chat est là

Te souviens-tu comment je t'ai dit à quel point le départ est douloureux
Comme un bateau met du temps à partir du quai
Combien ça prend de temps de faire signe
Avant que le bateau devienne un point
Qui disparaît complètement
Et combien de temps tu resteras
Dans la taverne du port festin
Et quand on s'est dit au revoir
J'étais un rocher et du temps
Je voulais encore une fois aller au lit avec toi
Et mon Dieu, ça ne s'est vraiment pas passé loin
Personne cette nuit-là Rozane
N'était aussi fou que nous deux
Peu importe la bizarrerie
Tout ça n'était pas si mal

C'est seulement à ce moment-là que j'ai vu que Princehof était le nom de la rue
La rue où tu habitais
La rue avec ton visage
Je me souviens des trottoirs
Et du trottoir bien balayé
Le boulanger en vacances
Avec devant la charrette sale
Ce qui s'est passé là-bas, personne ne le saura
Il faisait froid Rozane
Et nous, on allait dire au revoir
Il n'y avait pas de géraniums, aucun moineau dans la rue
J'aurais voulu pleurer doucement
Mais même ça, c'est passé

Rozane
oh, Rozane
oh, Rozane
oh, Rozane
oh, Rozane
oh, Rozane
oh, oh Rozane
oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh

Escrita por: