Een Ster Ging Te Ver
Een ster ging te ver
Een ster ging te ver
En dat mogen sterren niet doen
Ze zijn toch door ons aan de hemel gezet
Ze mogen in de kamer, tot vlak bij ons bed
Ze mogen alles hebben op ieder gebied
Maar geen eigen mening, dat niet
Hebt u Mies nog dit jaar van haar voetstuk zien vallen
Een prachtig gezicht, op het slot van de dag
We wachtten er op, we keken met ons allen
En om tien over tien precies zag je haar vallen
Een kamer vol kijkers riep: Ach
Wij belden met vrienden, wij belden met vreemden
Wij waren gekwetst en gegriefd en wij weenden
Een oud-kolonel met een stem uit het graf
Riep: Nou nog die Klapwijk, dan zijn we er af!
Een ster ging te ver
Een ster ging te ver
En dat mogen sterren niet doen
En als ze het toch doen, dan voor straf
Dan breken wij Mies en haar Dorp maar weer af
Ik vraag net zo lief morgen achter haar rug
Mijn geld en me dosie terug
En hebt u Bomans gezien, op die avond in het Kurhaus
Het euvel te ver gaan grijpt gauw om zich heen
En later, die frater, deed er ook al aan mee
Die spotte met God en gebod en de G
Een kamer vol kijkers riep: Neen
Wij belden de bisschop, wij belden de kerken
Wij houden van grapjes, maar binnen de perken
Wij zongen gezamenlijk voor onze tv
Het Lied der Gekwetsten, Vers 2
Een ster ging te ver
Een ster ging te ver
En dat mogen sterren nooit doen
Het ontaardt ook zo gauw in gezagsondermijnen
Vanavond ook geen grappen over mr.Marijnen
Al zou u het willen, hij valt niet te kraken
Ik moet hem nog helemaal maken
Una estrella se pasó de la raya
Una estrella se pasó de la raya
Una estrella se pasó de la raya
Y eso no lo pueden hacer las estrellas
Después de todo, las pusimos en el cielo
Pueden estar en la habitación, junto a nuestra cama
Pueden tenerlo todo en todos los aspectos
Pero no una opinión propia, eso no
¿Has visto a Mies caer de su pedestal este año?
Una vista maravillosa, al final del día
Estábamos esperando, todos mirábamos
Y a las diez en punto exactamente la vimos caer
Una habitación llena de espectadores gritó: ¡Ay!
Llamamos a amigos, llamamos a extraños
Estábamos heridos, dolidos y lloramos
Un viejo coronel con voz de ultratumba
Gritó: ¡Ahora solo falta Klapwijk, y ya estamos libres!
Una estrella se pasó de la raya
Una estrella se pasó de la raya
Y eso no lo pueden hacer las estrellas
Y si lo hacen, entonces como castigo
Destruiremos a Mies y su pueblo de nuevo
Prefiero pedirle mañana a sus espaldas
Mi dinero y mi dosis de vuelta
¿Has visto a Bomans en esa noche en el Kurhaus?
El mal de pasarse de la raya se propaga rápidamente
Y luego, ese fraile, también se unió
Se burló de Dios y de la ley y de la G
Una habitación llena de espectadores gritó: No
Llamamos al obispo, llamamos a las iglesias
Nos gustan las bromas, pero dentro de límites
Cantamos juntos frente a nuestra televisión
La Canción de los Heridos, Verso 2
Una estrella se pasó de la raya
Una estrella se pasó de la raya
Y eso no lo pueden hacer las estrellas
Se convierte tan fácilmente en subversión
Esta noche tampoco bromas sobre el Sr. Marijnen
Aunque lo deseen, no se puede derribar
Todavía debo terminarlo por completo