De Hoeksema's
Die Hoeksema's, het zijn mijn beste vrinden
Ik zeg niks van ze hoor, begrijp me goed
Ik kan het altijd heel goed met ze vinden
Zij is geen dame he, mijn God, die hoed
Hij gaat wel, hij is iets bij de justitie
Maar oppervlakkig, he, geen verre blik
Geen diepte en, hoe heet dat, eruditie
Ze staan er niet bij stil he, zoals ik
Neem mij nou eens. Ik zit in vier besturen
Behalve dan m'n damesclub in Kras
'k Heb m'n gevallen vrouwen, pedicure
En dan m'n man nog en m'n ischias
Maar zonder schoonheid kan ik toch niet leven
Muziek en letteren. Er is bij mij
Een hunkering naar Simon van het Reve
Ik hou m'n Sartre en m'n Gide altijd bij
Kijk, dat is nou zo jammer van die Hoeksema's
Ze zijn me toch te weinig erudiet
Ze zijn ontzettend aardig, hoor, die Hoeksema's
Maar dat, he, dat hebben ze niet
Die Hoeksema's, 't is niet om 't een of 't ander
Ik mag ze graag, maar dat maakt me wild:
Ze spreken altijd kwaad over een ander
Ze zijn, hoe zal ik 't zeggen, weinig mild
Ze hadden het vanavond over Annie
'k Geef toe, die Annie, nou daar is iets mee
Zo'n jurk van dat salaris, nou dat kan niet
En dan die hele 'hem-hem' van 'r, nee
Ze is ook fout geweest, he, tussen haakjes
Maar 't is toch eigenlijk ook wel weer sneu
Zo'n moeder, en die vader, met z'n zaakjes
Het ligt toch helemaal aan het milieu
Het zijn verschrikk'lijk ordinaire types
Maar laat ze onbetrouwbaar zijn misschien
Ik zeg, en dat is een van mijn principes,
Je moet het goede in de mensen zien
Kijk, dat is nou zo jammer van die Hoeksema's
Ze zijn me toch wel een tikje hypocriet
Ze zijn ontzettend aardig, hoor, die Hoeksema's
Maar dat, he, dat hebben ze niet
Die Hoeksema's, ik was heel even bij ze
We hadden het zo over al het leed
En toen opeens, het was om van te ijzen,
Toen voelde ik, hoe weinig het ze deed
De negers en de joden, al die rassen
En al die displaced persons in hun hemd
O, als ik bij de naaister sta te passen
Dan voel ik me van binnen zo beklemd
Ik zeg nog in de keuken tegen Mina:
"Jij klaagt nou over al jouw ongerief
Maar denk eens eventjes aan Palestina
En aan die arme Gandhi, asjeblieft"
En Indie en al die kleine wrokken
En hier de woningnood. Ontzettend cru
Dat vier gezinnen in een kamer hokken
Ik heb er niemand bijgekregen, U
Kijk, dat is nou zo jammer van die Hoeksema's
Ze zien alleen hun eigen klein verdriet
Ze zijn ontzettend goeiig hoor, die Hoeksema's
Maar dat, he, dat hebben ze niet
Los Hoeksema's
Los Hoeksema's, son mis mejores amigos
No digo nada malo de ellos, entiéndeme bien
Siempre me llevo muy bien con ellos
Ella no es una dama, Dios mío, ese sombrero
Él va bien, trabaja en algo relacionado con la justicia
Pero superficial, sin una visión amplia
Sin profundidad y, ¿cómo se llama?, erudición
No se detienen en eso, como yo
Mírame a mí. Estoy en cuatro juntas
Excepto en mi club de damas en Kras
Tengo mis amantes caídas, pedicura
Y luego mi esposo y mi ciática
Pero no puedo vivir sin belleza
Música y literatura. Hay en mí
Un anhelo por Simon van het Reve
Siempre mantengo a Sartre y Gide cerca
Mira, eso es lo malo de los Hoeksema's
Son demasiado poco eruditos para mí
Son muy amables, sí, esos Hoeksema's
Pero eso, eso no lo tienen
Los Hoeksema's, no es por nada en particular
Me agradan, pero me enloquece:
Siempre hablan mal de los demás
Son, ¿cómo lo diré?, poco comprensivos
Esta noche hablaban de Annie
Lo admito, algo pasa con Annie
Ese vestido con ese salario, eso no está bien
Y todo ese 'hum-hum' de ella, no
También ha cometido errores, entre paréntesis
Pero en realidad es un poco triste
Una madre así, y ese padre, con sus asuntos
Todo depende del entorno
Son tipos terriblemente vulgares
Pero quizás no sean de fiar
Digo, y este es uno de mis principios,
Debes ver lo bueno en las personas
Mira, eso es lo malo de los Hoeksema's
Son un poco hipócritas para mí
Son muy amables, sí, esos Hoeksema's
Pero eso, eso no lo tienen
Los Hoeksema's, estuve un rato con ellos
Hablamos sobre todo el sufrimiento
Y de repente, fue escalofriante,
Sentí lo poco que les importaba
Los negros y los judíos, todas esas razas
Y todas esas personas desplazadas en sus camisas
Oh, cuando estoy en la modista probándome
Me siento tan angustiada por dentro
Le digo a Mina en la cocina:
'Tú te quejas de todos tus problemas
Pero piensa un momento en Palestina
Y en ese pobre Gandhi, por favor'
Y la India y todas esas pequeñas rencillas
Y aquí la escasez de viviendas. Muy cruel
Que cuatro familias vivan hacinadas en una habitación
No he agregado a nadie, usted
Mira, eso es lo malo de los Hoeksema's
Solo ven su pequeña desgracia
Son muy amables, sí, esos Hoeksema's
Pero eso, eso no lo tienen