De koningin van Lombardije
De koningin van Lombardije
Ging in haar rijtuig, ging in haar rijtuig
De koningin van Lombardije
Ging in haar rijtuig rijen
Ze wuifde naar links en ze wuifde naar rechts
Ze wuifde met haar hand
En 's avonds ging ze slapen
In een zilveren ledikant
En als ze sliep dan wuifde ze nog altijd met haar
Altijd met haar hand
De koningin zei bij d'r eigen
"Altijd dat wuiven, altijd dat wuiven"
De koningin zei bij d'r eigen
"Laat ze de wim wam krijgen"
Toen liet ze een hand vervaardigen
Bij een poppenfabrikant
Een hand die in z'n eentje woof
Van de een naar de andere kant
Ze zond haar rijtuig door de stad met enkel maar die
Enkel maar die hand
Maar op een woensdag reed die wagen
Tegen lijn zeven, tegen lijn zeven
"Ralalaboem", zo zei die wagen
En alle mensen klagen
Een grote brancard van EHBO
Was dadelijk bij de hand
Ze dromden naar het rijtuig
Maar wat kregen ze het land
Want voor 't gebroken raampje was allenig maar die
Enkel maar die hand
Toen de ministerraad dat hoorde
Van Lombardije, van Lombardije
Toen gingen ze met hoge boorden
De koningin vermoorden
Maar zeg eens wat gebeurde er met die hand
Die hebben ze op 't graf gezet, zo rechtop in 't zand
Als u naar Lombardije gaat dan ziet u nog die
Ziet u nog die hand
La reine de Lombardie
La reine de Lombardie
Montait dans sa calèche, montait dans sa calèche
La reine de Lombardie
Montait dans sa calèche en rangées
Elle faisait signe à gauche et à droite
Elle faisait signe de la main
Et le soir elle s'endormait
Dans un lit en argent
Et quand elle dormait, elle faisait encore signe avec sa
Toujours avec sa main
La reine se disait à elle-même
"Toujours ce signe, toujours ce signe"
La reine se disait à elle-même
"Qu'ils aillent se faire foutre"
Alors elle fit fabriquer une main
Chez un fabricant de poupées
Une main qui à elle seule
Allait d'un côté à l'autre
Elle envoya sa calèche à travers la ville avec juste ça
Juste cette main
Mais un mercredi, cette voiture
Heurtait la ligne sept, heurtait la ligne sept
"Ralalaboem", disait la voiture
Et tous les gens se plaignaient
Une grande civière de premiers secours
Était tout de suite à portée de main
Ils se pressaient vers la calèche
Mais que reçurent-ils en retour
Car devant la vitre brisée, il n'y avait que ça
Juste cette main
Quand le conseil des ministres entendit ça
De Lombardie, de Lombardie
Ils se mirent en route avec de grands airs
Pour assassiner la reine
Mais dites-moi, que devint cette main
Ils l'ont mise sur la tombe, bien droite dans le sable
Si vous allez en Lombardie, vous verrez encore ça
Vous verrez encore cette main