Ik zou met jou
Ik zou met jou in rooie kamers, in de tijden van Couperus
Willen kwijnen bij een haardvuur als het buiten lelijk weer is
Over onze kleine zielen peinsend spreken met elkaar
En je schikt wat aan je kapsel met een lang lisant gebaar
Maar de tijden zijn verandert en we rennen door de straten
En hoe kan ik in die herrie over onze zielen praten
Maar dan sta je bij een stoplicht op de hoek van 't trottoir
En je hand gaat naar je haren met een lang lisant gebaar
En de tijd staat stil, ik sta te kijken
Zoals ik vroeger ook gekeken hebben zou
Zoals ik over duizend jaren weer zou kijken
Want hoe ik ook mag lopen, ik kom altijd uit bij jou
Ik zou met jou op groene heuvels, in de tijd der Renaissance
Willen wandelen in de lente, door de dorpen rond Florence
Hoogst verfijnde jongelieden spelen liederen op een luit
En met neergeslagen ogen zing je zachtjes voor je uit
Maar de tijden zijn verandert en we wonen in een flatje
Met 't uitzicht op antennes, zitten op een divanbedje
Maar dan zet je de pick-up aan; bij het denderend geluid
Van electrische gitaren zing je zachtjes voor je uit
En de tijd staat stil, ik zit te luist'ren
Zoals ik vroeger ook geluisterd hebben zou
Zoals ik over duizend jaren weer zou luist'ren
Want hoe ik ook mag lopen, ik kom altijd uit bij jou
Ik zou met jou zo graag alleen zijn, alles om ons heen vergeten
En met jou m'n leven slijten totdat 't is opgesleten
Samen samen honderd worden als een stokoud vogelpaar
Samen zitten op een bankje met de handjes in mekaar
Maar de tijd die speelt je parten, alles kan zo anders lopen
En wat blijft me anders over dan het beste maar te hopen
En van jou te blijven houen zoals ik nu van je hou
En aan jou te blijven denken als je ooit verdwijnen zou
Want de tijd staat stil als ik aan jou denk
Dan weet ik zeker dat er niets verand'ren zou
Wanneer ik over duizend jaren t'rug zou komen
Want hoe ik ook mag lopen, ik kom altijd uit bij jou
Yo estaría contigo
Estaría contigo en habitaciones rojas, en los tiempos de Couperus
Queriendo languidecer por un fuego cuando hace mal tiempo afuera
Sobre nuestras pequeñas almas hablando unos con otros
Y te arreglas el corte de pelo con un largo gesto de lisiado
Pero los tiempos han cambiado y corremos por las calles
¿Y cómo puedo hablar de nuestras almas en ese ruido?
Pero luego te paras en un semáforo en la esquina de la acera
Y tu mano va a tu cabello con un largo gesto de lisiado
Y el tiempo se detiene, estoy viendo
Como solía mirar
Como miraría de nuevo en mil años
Porque no importa cómo camine, siempre termino contigo
Estaría contigo en verdes colinas en la época del Renacimiento
Quieres caminar en la primavera, a través de los pueblos alrededor de Florencia
Jóvenes muy refinados tocan canciones en un laúd
Y con los ojos derribados, cantas suavemente delante de ti
Pero los tiempos han cambiado y vivimos en un pequeño apartamento
Con una vista de antenas, sentarse en un sofá cama
Pero luego enciendes la camioneta; en el sonido deslumbrante
Desde guitarras eléctricas cantas suavemente delante de ti
Y el tiempo se detiene, estoy sentado alrededor
Como hubiera escuchado en el pasado
Como estaría acechando de nuevo en mil años
Porque no importa cómo camine, siempre termino contigo
Me encantaría estar a solas contigo, olvidar todo lo que nos rodea
Y pasar mi vida contigo hasta que esté agotada
Juntos se convierten en cien como una larga pareja de pájaros
Sentados juntos en un banco con las manos juntas
Pero el tiempo que te juega trucos, todo puede funcionar de manera diferente
Y lo que me queda más que esperar lo mejor
Y seguir amándote como yo te amo ahora
Y seguir pensando en ti si alguna vez desapareciste
Porque el tiempo se detiene cuando pienso en ti
Entonces estoy seguro de que nada terminaría
Cuando volví en mil años
Porque no importa cómo camine, siempre termino contigo