Je spreekt over Darwin
We zitten samen bij de schemerlamp
Gordijnen dicht - de kleine kachel brandt
Jij met een heel erg wetenschappelijk boek
Ik met mijn werk: een kapotte kinderbroek
Jij leest geconcentreerd en zegt geen woord
Maar 'k heb je zucht daarnet toch wel gehoord
Jij zit nu te verlangen naar een man
Met wie je echt eens debatteren kan
En omdat je toch graag wat zeggen wil
- Het is de hele avond al zo stil -
Begin je tegen mij
Je praat aan me voorbij
Je weet: ik kan er immers toch niet bij
refren':
Je spreekt over Darwin, je spreekt over Kant
Je verklaart me de zin van het leven
Maar ik zou voor een lach
Voor een druk van je hand
Voor een knikje en een zoen soms, heel even
De relativiteit, 't absolute verstand
Al die apen van Darwin, al die wijsheid van Kant
Zelfs de zin van het leven graag geven
Wij passen eigenlijk niet bij elkaar
Eens dachten we van wel - maar 't is niet waar
Jij was zo'n echte deeg'lijke student
Je werkte bij je prof als assistent
Ik voelde mij naast jou gewoon frivool
Een echt klein meisje van de huishoudschool
En liepen we zo 's avonds arm in arm
Een straatje om - dan praatte jij je warm
'k Begreep wel niet veel van jouw vaklatijn
Maar ik luisterde verrukt en vond het fijn
Want alles wat je zei
Dat was zo nieuw voor mij
Al kon ik er ook helemaal niet bij
refren'
Pas later drong de waarheid tot je door
Ik had alleen maar een gewillig oor
Ik was wel lief, gezellig, opgewekt
Maar 'k had geen snipper werk'lijk intellect
Sinds je dat weet, ben je teleurgesteld
Je hebt geen waar gekregen voor je geld
Je zit hier niet omdat je van me houdt
Maar omdat we nu eenmaal zijn getrouwd
Het kost je moeite vaak om lief te doen
Een domme vrouw die krijgt van jou geen zoen
En toch is er voor mij
Maar een en dat ben jij
Al praten we ook aan alles voorbij
Hablas de Darwin
Estamos juntos junto a la lámpara de la sala
Cerramos las cortinas - la pequeña estufa está encendida
Tú con un libro muy científico
Yo con mi trabajo: un pantalón de niño roto
Tú lees concentrado y no dices una palabra
Pero escuché tu suspiro hace un momento
Ahora estás anhelando a un hombre
Con quien realmente puedas debatir
Y como de todos modos quieres decir algo
- Ha estado tan silencioso toda la noche -
Comienzas a hablar conmigo
Hablas más allá de mí
Sabes: después de todo, no puedo participar
Estribillo:
Hablas de Darwin, hablas de Kant
Me explicas el sentido de la vida
Pero yo preferiría una sonrisa
Un apretón de manos
Un gesto y un beso a veces, aunque sea por un momento
La relatividad, la mente absoluta
Todos esos monos de Darwin, toda esa sabiduría de Kant
Incluso dar el sentido de la vida
Realmente no encajamos juntos
Una vez pensamos que sí - pero no es verdad
Tú eras una estudiante tan seria
Trabajabas como asistente de tu profesor
Yo me sentía simplemente frívola a tu lado
Una verdadera niña de la escuela de hogar
Y si caminábamos juntos por la noche, brazo a brazo
Dando una vuelta por la calle - entonces te entusiasmabas
No entendía mucho de tu latín académico
Pero te escuchaba encantada y me parecía bien
Porque todo lo que decías
Era tan nuevo para mí
Aunque no pudiera entenderlo del todo
Estribillo
Solo más tarde la verdad te llegó
Yo solo era un oído complaciente
Era amable, alegre, animada
Pero no tenía ni pizca de intelecto real
Desde que lo sabes, estás decepcionado
No obtuviste valor por tu dinero
No estás aquí porque me amas
Sino porque estamos casados
A menudo te cuesta ser amable
Una mujer tonta no recibe besos de ti
Y sin embargo, para mí
Solo hay uno y eres tú
Aunque hablemos de todo sin entendernos