Marjolijne
Ik weet waaraan je denkt, Marjolijne
Aan die man met dat nobele gezicht
Zijn lei is schoner dan de mijne
Allicht, allicht
Maar denk eens aan al die wichtjes die je bij hem krijgen zou
Al die nobele gezichtjes, niks voor jou, niks voor jou
refren':
Doe je wollen sokjes aan, Marjolijne
Kom langs de zoldertrap zo zachtjes als je kan
Waarom denk je dat die maan daar staat te schijnen
Marjolijne, ik word er zo weemoedig van
Hier beneden ligt een perkje te geuren
Het decor voor het begin van een roman
Waarom blijf je nou nog boven zitten zeuren
Marjolijne, Marjolijne, Marjolijne, doe je wollen sokjes an
Ik weet waaran je denkt, Marjolijne
Aan die schlemiel met dat parelgrijze vest
Zijn banksaldo is hoger dan het mijne
Weet ik best, weet ik best
Maar denk eens aan al die visite die je bij hem krijgen zou
Allemaal vesten in de suite, niks voor jou, niks voor jou
refren'
Ik weet waaraan je denkt, Marjolijne
Aan die vent met dat ravenzwarte haar
Zijn haar is dikker dan het mijne
't Is waar, 't is waar
Maar denk eens aan al die knulletjes die je bij mij krijgen zou
Allemaal donkerblonde krulletjes, die van jou, die van jou
refren'
Marjolijne
Sé en qué estás pensando, Marjolijne
En ese hombre con ese rostro noble
Su pizarra es más limpia que la mía
Seguro, seguro
Pero piensa en todas esas chicas que tendrías con él
Todos esos rostros nobles, nada para ti, nada para ti
Estribillo:
Ponte tus medias de lana, Marjolijne
Ven por la escalera del ático tan suavemente como puedas
¿Por qué crees que la luna está brillando allí?
Marjolijne, me pone tan melancólico
Aquí abajo hay un jardín perfumado
El escenario para el comienzo de una novela
¿Por qué sigues arriba quejándote?
Marjolijne, Marjolijne, Marjolijne, ponte tus medias de lana
Sé en qué estás pensando, Marjolijne
En ese pobre hombre con ese chaleco gris perla
Su saldo bancario es más alto que el mío
Lo sé bien, lo sé bien
Pero piensa en todas las visitas que tendrías con él
Todos con chalecos en la suite, nada para ti, nada para ti
Estribillo
Sé en qué estás pensando, Marjolijne
En ese tipo con ese cabello negro como un cuervo
Su cabello es más grueso que el mío
Es verdad, es verdad
Pero piensa en todos esos chicos que tendrías conmigo
Todos con rizos rubios oscuros, son tuyos, son tuyos
Estribillo