Mijn vader heeft het nooit begrepen
Mijn vader heeft er nooit iets van begrepen
Mijn vader, ach, u weet hoe vaders zijn
Een vader voelt zich min of meer gegrepen
Wanneer zijn zoon iets anders wil dan hij
Dan zegt ie op een dag: "Zoon, ik wil eens met je praten
Kom even bij me zitten" en dan luister je gelaten...
Artiest? Wat?
Hoe haal je 't in je hersens, hoe haal je 't in je hoofd
Artiest, jawel, hoe kom je daar nou bij
Ik zal je 's wat zeggen, hou je mond ik ben aan 't woord
Artiest, jawel, maar dan over mijn lijk
En wat doe je dan, wat doe je dan
Je haat die man, je vader, en je vindt 'm een tiran
Je voelt je ongelukkig, je bent down en levensmoe
Toen ging ik naar mijn moeder toe
Mijn moeder had er ook niks van begrepen
Mijn moeder was mijn laatste toeverlaat
Mijn moeder zei: "Je moeder kan 't weten
Ik zal voor je bidden tot 't overgaat"
Maar toen ze mijn gezicht zag zei ze toch nog even later
"Als 'ie 'n goeie bui heeft zal ik met je vader praten"
Wat?
Hoe haal je 't in je hersens, hoe haal je 't in je hoofd
Talent van jou, hoe kom je daar nou bij
Ik zal je eens wat zeggen, Trui, hou je mond ik ben aan 't woord
Ik smijt dat jong eruit en jou erbij
En wat doe je dan, wat doe je dan
Je haat je beide ouders en je denkt: "Ik ben een man
Ik zoek m'n eigen weg wel, en 't kan niet schelen hoe"
Ik ging naar Louis Davids toe
Louis Davids had er ook niets van begrepen
Die dacht gelijk: "Daar is weer zo'n schlemiel
Die mot zo nodig, maar je ken nooit weten
Miscchien presteert 'ie iets, weissviel"
Hij zei: "Als je talent hebt, en je kunt een liedje zingen
Dan engageer ik jou voort 't Kurhaus-cabaret in Scheveningen"
Wat?
Hoe haal je 't in je hersens, hoe haal je 't in je hoofd
Maar lieve jongen, hoe kom je daar nou bij
Je vraagt een knaak per avond, man, waar zie je me voor an
Je krijgt vijf piek per voorstelling van mij
En wat doe je dan, wat doe je dan
Je pakt die twee rijksdaalders met je beide handen an
Ik tekende een contract en daarmee was mijn lot beslist
Van toen af was ik echt voor 't publiek artist
't publiek heeft het direkt begrepen
Publiek, ach, u weet hoe 't publiek kan zijn
Direkt bereid om je een kans te geven
Ik stond te beven achter 't gordijn
En Davids zei: "Geacht publiek, hier is m'n nieuwst'ontdekking
Wees aardig voor 'm, anders dan verliest ie z'n betrekking"
Wat?
't Bonsde in mijn hersens, 't suisde in m'n hoofd
Een kouwe rilling liep over m'n rug
Toen eindelijk 't doek viel hoorde ik achter me een stem:
"Wim Sonneveld, je kunt nooit meer terug"
Mi padre nunca lo entendió
Mi padre nunca entendió nada de esto
Mi padre, oh, sabes cómo son los padres
Un padre se siente más o menos afectado
Cuando su hijo quiere algo diferente a él
Entonces un día dice: 'Hijo, quiero hablar contigo
Siéntate a mi lado' y escuchas resignado...
¿Artista? ¿Qué?
¿Cómo se te ocurre, cómo se te ocurre?
Artista, sí, ¿cómo se te ocurre?
Déjame decirte algo, cállate que estoy hablando
Artista, sí, pero sobre mi cadáver
Y ¿qué haces entonces, qué haces?
Odias a ese hombre, a tu padre, lo encuentras un tirano
Te sientes infeliz, deprimido y cansado de la vida
Entonces fui a ver a mi madre
Mi madre tampoco entendía nada de esto
Mi madre era mi último recurso
Mi madre dijo: 'Tu madre puede saberlo
Oraré por ti hasta que pase'
Pero cuando vio mi rostro, dijo un poco después
'Si está de buen humor, hablaré con tu padre'
¿Qué?
¿Cómo se te ocurre, cómo se te ocurre?
Tu talento, ¿cómo se te ocurre?
Déjame decirte algo, Trui, cállate que estoy hablando
Echaré a ese joven y te incluiré a ti
Y ¿qué haces entonces, qué haces?
Odias a tus dos padres y piensas: 'Soy un hombre
Encontraré mi propio camino, no importa cómo'
Fui a ver a Louis Davids
Louis Davids tampoco entendía nada de esto
Pensó: 'Ahí va otro pobre diablo
Que necesita hacerlo, pero nunca se sabe
Quizás logre algo, quién sabe'
Dijo: 'Si tienes talento y puedes cantar una canción
Te contrato para el cabaret Kurhaus en Scheveningen'
¿Qué?
¿Cómo se te ocurre, cómo se te ocurre?
Pero querido chico, ¿cómo se te ocurre?
Pides una moneda por noche, ¿qué crees que soy?
Recibirás cinco chelines por actuación de mi parte
Y ¿qué haces entonces, qué haces?
Agarras esas dos monedas con ambas manos
Firmé un contrato y así fue mi destino
Desde entonces, realmente fui un artista para el público
El público lo entendió de inmediato
Público, oh, sabes cómo puede ser el público
Dispuesto de inmediato a darte una oportunidad
Estaba temblando detrás del telón
Y Davids dijo: 'Estimado público, aquí está mi nuevo descubrimiento
Sean amables con él, de lo contrario perderá su trabajo'
¿Qué?
Golpeaba en mi cabeza, zumbaba en mi mente
Un escalofrío recorrió mi espalda
Cuando finalmente cayó el telón, escuché una voz detrás de mí:
'Wim Sonneveld, ya no puedes volver atrás'