Tearoom tango
Toen ik jou de roze tearoom langzaam binnenschrijden zag,
Met je kaalgevreten bontjas en je arrogante lach,
Een afschuwelijk beeld van honger en ellende,
Vroeg ik me af hoe ik jou in 's hemelsnaam herkende,
Maar toen iedereen jou nakeek met die blik van oh-la-la,
Dat moet vroeger iets geweest zijn van comme ça en ga maar na,
En de ober zelfs een buiging voor je maakte,
Toen voelde ik dat mijn verbittering ontwaakte,
En terwijl je stilstond bij 't gebak,
Was ik de jongen weer wiens jongenshart jij brak,
refren':
Je hebt me belazerd, je hebt me bedonderd,
En wat me nu na al die jaren nog verwondert,
Dat ik dat nooit vergeten zal al word ik honderd,
Je hebt me belazerd, je hebt me bedonderd,
't Zal zo'n dertig jaar geleden zijn dat ik jou stil aanbad,
En in deze zelfde tearoom steeds op jou te wachten zat,
En wanneer je dan na uren was gekomen,
Noemde 'k jou de schone diva van m'n dromen,
Na een jaar geheime liefde zei 'k nog steeds eerbiedig "U",
En ik mocht je af en toe eens kussen achter 't menu,
Verder mocht ik niks 't was verdomd een schijntje,
Je hield me steeds met je belofte aan 't lijntje,
Tot ik plotseling ontdekte dat,
Jij wel twintig and're tearoom-lovers had,
refren'
En nu zit je aan m'n tafeltje en vraagt me "mag ik thee",
En je attaqueert wat taartjes en wat kijk je weer gedwee,
En je fluistert "jongen, haal me uit de nesten,
Want het is of heel de wereld me wil pesten",
Je bent veel te dik gepoeierd en de mot zit in je hoed,
En ik zie ook dat je huilt zoals een slecht actrice doet,
Je pikt weer een sigaret en vraagt een vuurtje,
En je zegt achter je zevende likeurtje,
"Ach, je weet dat ik jou de liefste vond,
Geef me wat geld, boy, want ik zit vreselijk aan de grond",
Dan zeg ik: "zit jij aan de grond?",
Da's heel belazerd, da's reuze bedonderd,
Dat ik de liefste was is iets dat mij verwondert,
Vraag het die anderen maar, je had 'r minstens honderd,
Ober, ober, goedemiddag,
Deze dame hier, ober, wou even alles afrekenen,
Ja, 'k ben belazerd...
Tango del salón de té
Cuando te vi entrar lentamente al salón de té rosa,
Con tu abrigo de piel desgastado y tu risa arrogante,
Una imagen horrible de hambre y miseria,
Me pregunté cómo demonios te reconocí,
Pero cuando todos te miraban con esa expresión de oh-la-la,
Debe haber sido algo así como comme ça y sigue la pista,
E incluso el camarero te hizo una reverencia,
Sentí que mi amargura despertaba,
Y mientras te detenías en los pasteles,
Yo era el chico cuyo corazón de chico rompiste,
Estribillo:
Me engañaste, me timaste,
Y lo que aún me sorprende después de todos estos años,
Es que nunca lo olvidaré aunque llegue a los cien,
Me engañaste, me timaste,
Debe hacer unos treinta años que te adoraba en silencio,
Y en este mismo salón de té siempre te esperaba,
Y cuando después de horas llegabas,
Te llamaba la hermosa diva de mis sueños,
Después de un año de amor secreto aún te decía respetuosamente 'U',
Y de vez en cuando podía besarte detrás del menú,
Pero no podía hacer mucho, era una maldita ilusión,
Siempre me tenías esperando con tus promesas,
Hasta que descubrí de repente que,
Tenías al menos veinte amantes en otros salones de té,
Estribillo
Y ahora estás en mi mesa y me preguntas '¿puedo tomar té?',
Y atacas algunos pasteles y te veo sumisa de nuevo,
Y susurras 'chico, sácame de apuros,
Porque parece que todo el mundo quiere molestarme',
Estás demasiado maquillada y la polilla está en tu sombrero,
Y veo que lloras como lo hace una mala actriz,
Coges otro cigarrillo y pides fuego,
Y dices después de tu séptimo licor,
'Oh, sabes que te consideraba el más querido,
Dame algo de dinero, chico, porque estoy en una situación terrible',
Entonces yo digo: '¿estás en una situación terrible?'
Es realmente engañoso, es realmente timado,
Que yo fuera el más querido es algo que me sorprende,
Pregúntales a los demás, tenías al menos cien,
Camarero, camarero, buenas tardes,
Esta dama aquí, camarero, quería pagar todo,
Sí, me engañaron...