Mein Zuhaus
Unser Dorf war so klein
Doch ich war nie allein
denn Mama war ja da
und zuhaus lag nah
Und die Luft roch nach Heu
Jeder Morgen war neu
Und der Tag ging im Fluge vorbei
Mein Zuhaus das liegt heut ganz am Ende der Zeit
zwischen Bergen und Meer
Tausend Träume von hier
Ich kenn dort jedes Haus
Jeden Pflasterstein
denn ich war dort als Junge daheim
Im Herzen bin ich Kind geblieben
ich schliess die Augen und bin zuhaus
ich spür den Wind in meinen Haaren
Wie stolz wir waren zu jener Zeit
Mein Zuhaus...
Wir spielten Räuber und verstecken
die ganze Welt war noch zu entdecken
Und nur der Schrei des wilden Falken
hoch in den Wolken klang nach Gefahr
Mein Zuhaus das liegt heut unerreichbar weit
denn man hat über Nacht eine Grenze gebaut
Ich kann nie mehr zurück in der Heimat sein
Nur als Junge war ich dort daheim
Mijn Thuis
Ons dorp was zo klein
Maar ik was nooit alleen
Want mama was er altijd
En thuis was dichtbij
En de lucht rook naar hooi
Elke ochtend was nieuw
En de dag vloog voorbij
Mijn thuis ligt nu aan het einde van de tijd
Tussen bergen en zee
Duizend dromen van hier
Ik ken daar elk huis
Elke straatsteen
Want ik was daar als jongen thuis
In mijn hart ben ik een kind gebleven
Ik sluit mijn ogen en ben thuis
Ik voel de wind in mijn haren
Hoe trots we waren in die tijd
Mijn thuis...
We speelden rover en verstoppertje
De hele wereld was nog te ontdekken
En alleen de schreeuw van de wilde valk
Hoog in de wolken klonk als gevaar
Mijn thuis ligt nu onbereikbaar ver
Want er is 's nachts een grens gebouwd
Ik kan nooit meer terug naar mijn thuis
Alleen als jongen was ik daar thuis