泥中に咲く (deichuu ni saku) (Blooming in the Mud)
砕けた心が路下できなくて
Kudaketa kokoro ga roka de kikanakute
涙はそっと枯れてゆく
Namida wa sotto karete yuku
もう一粒も流れなくて
Mou hitotsubu mo nagarenakute
おかしいよねって笑ってる
Okashii yo ne tte waratteru
黒れつな人生
Kuroretsuna jinsei
あなたを遮る迷路の経局
Anata wo saegiru meiro no keikyoku
辱聖の闇立ち晴れる
Jokusei no yami tachihareru
ああ君は誰よりも憂える人
Aa kimi wa dare yori mo ureeru hito
だから今
Dakara ima
僕らは溺れかけてる寸前だろう
Bokura wa oborekaketeru sunzen darou
正しい呼吸に救われた
Tadashii kokyuu ni sukuwareta
今はいつか死ぬために生きてる
Ima wa itsuka shinu tame ni ikiteru
だけだ
Dake da
雨が嫌いな理由を知ると
Ame ga kirai na riyuu wo shiru to
深い所で思い出すこと
Fukai tokoro de omoidasu koto
そう大粒のシャボン玉なら
Sou ootsubu no SHABONdama nara
きっとふわふわでしとしと
Kitto fuwafuwa de shito shito
地面の色を見て歩く
Jimen no iro wo mite aruku
水たまりのない場所選んでる
Mizutamari no nai basho eranderu
さては不愚な道をそれるため
Sate wa fuguna michi wo soreru tame
自己防衛だってするんでしょう
Jiko bouei datte surun deshou
僕は今人間です
Boku wa ima ningen desu
今日も明日もその次の日も
Kyou mo ashita mo sono tsugi no hi mo
認めるのはそのくらいでいい
Mitomeru no wa sono kurai de ii
みんな別々の息を食べてる
Minna betsubetsu no iki wo tabeteru
そう君も今人間です
Sou kimi mo ima ningen desu
その姿が嫌いなだけで
Sono sugata ga kirai na dake de
憎めないよ優しいから
Nikumenai yo yasashii kara
君は誰のためにも願う人
Kimi wa dare no tame ni mo negau hito
一片の花が散るために
Ippen no hana ga chiru tame ni
水も土も光もその種も
Mizu mo tsuchi mo hikari mo sono tane mo
僕の目の前にあるものが
Boku no me no mae ni aru mono ga
その意味も過去も未来も
Sono imi mo kako mo mirai mo
一つとかけると生まれないぜ
Hitotsu to kakeru to umarenai ze
僕も君もあの人も
Boku mo kimi mo ano hito mo
何でもないと言いながら
Nandemo nai to iinagara
過去の荷物を君に背負わせる
Kako no nimotsu wo kimi ni seowaseru
運命が遠遠遠する
Unmei ga too too too suru
勘違い自業自得だよ
Kanchigai jigou jitoku da yo
でも状況が良くないからね
Demo joukyou ga yokunai kara ne
逃げたいよね
Nigetai yo ne
生きたいよね
Ikitai yo ne
この体を投げ出す
Kono karada wo nagedasu
その瞬間があるとすれば
Sono shunkan ga aru to sureba
この世の闇切り裂いてさ
Kono yo no yami kirisai te sa
ここに生まれた意味を探そうか
Koko ni umareta imi wo sagasou ka
終わりの始まり
Owari no hajimari
始まれば最後の人生だから
Hajimareba saigo no jinsei dakara
途方もない旅の末に
Tohou mo nai tabi no sue ni
今しかない時があるのだろう
Ima shika nai toki ga aru no darou
雨に溺れることはないな
Ame ni oboreru koto wa nai na
それでもなんだか生き苦しいな
Soredemo nandaka ikigurushii na
いつか死ぬために生きてるなんて
Itsuka shinu tame ni ikiteru nante
それならさそれならば
Sore nara sa sore naraba
もう壊れない壊れない
Mou kowarenai kowarenai
壊れない心の鐘を鳴らそう
Kowarenai kokoro no kane wo narasou
曇天だろう泥まみれさ
Donten darou doro mamire sa
どこもかしこも
Dokomokashiko mo
今この世の行方を
Ima kono yo no yukue wo
遮る迷路に線を引こうぜ
Saegiru meiro ni sen wo hokou ze
その線が重なる地図
Sono sen ga kasanaru chizu
君を照らすために咲く花さ
Kimi wo terasu tame ni saku hana sa
Bloeiend in de Modder
Een gebroken hart kan niet op de straat
Tranen verwelken stilletjes weg
Geen enkele druppel stroomt meer
Lachend zeg ik dat het vreemd is
Een duister leven
Een doolhof dat jou tegenhoudt
De schande van de duisternis verdwijnt
Ah, jij bent de meest bezorgde van allemaal
Dus nu
Zitten we op het punt van verdrinken
Geredd door de juiste ademhaling
Nu leef ik om ooit te sterven
Dat is alles
Als ik weet waarom ik niet van regen hou
Herinner ik me het diep van binnen
Ja, als het grote bellen zijn
Zullen ze vast zweven en druppelen
Ik kijk naar de kleur van de grond terwijl ik loop
Kies plekken zonder plassen
Misschien om de domme weg te vermijden
Zelfbescherming, dat is het zeker
Ik ben nu een mens
Vandaag, morgen en de dag daarna
Dat is genoeg om te erkennen
Iedereen ademt apart
Ja, jij bent ook nu een mens
Ik hou alleen niet van hoe je eruitziet
Maar ik kan je niet haten, je bent zo vriendelijk
Jij bent iemand die voor anderen wenst
Een enkele bloem valt om te bloeien
Water, aarde, licht en dat zaad
Wat voor mijn ogen ligt
Die betekenis, het verleden en de toekomst
Als je er één van wegneemt, ontstaat er niets
Ik, jij en die persoon ook
Terwijl we zeggen dat het niets is
Laat ik je de last van het verleden dragen
Het lot wordt steeds verder weg
Een misverstand, zelfveroorzaakte ellende
Maar de situatie is niet goed
Je wilt ontsnappen
Je wilt leven
Als er een moment is om dit lichaam op te geven
Als dat moment komt
Snijd door de duisternis van deze wereld
Laten we de betekenis van ons bestaan hier zoeken
Het begin van het einde
Als het begint, is het de laatste levensreis
Aan het einde van een eindeloze reis
Is er misschien een tijd die alleen nu bestaat
Ik zal niet verdrinken in de regen
Toch voelt het leven soms zwaar
Leven om ooit te sterven
Als dat zo is, als dat zo is
Ik zal niet meer breken, niet meer breken
Laten we de bel van een onverwoestbaar hart luiden
Het is bewolkt en modderig
Overal om me heen
Laten we een lijn trekken in het doolhof
Dat de weg van deze wereld blokkeert
Die lijn vormt een kaart
Een bloem die bloeit om jou te verlichten