Tiān Yá Kè
tiān cāng cāng shì liāo gōng chéng dù hán jiāng
yè máng máng bēi zhōng yuè yǐng xiào huāng táng
shéi xǔ wǒ cè mǎ jiāng hú chuǎng sì fāng
shéi zuì biàn tiān yá mèng xǐng bù jiàn gù xiāng
xī líng xià qī qiū liáng yǔ wěn wǒ chuāng
rènrén zēng rènrén bàng wèi fáng chóu chàng shì qīng kuáng
chūn fēng chuī dé lǜ jiāng nán shuǐ àn chuī bù nuǎn rén xīn shuāng
cù bù jífáng nà shì bù shì wǒ men de guāng
xiāng jiàn hèn wǎn xìng wèi wǎn zài bù gū fù sì jì huā
jiāng gǔ dào xī fēng shòu mǎ huàn xiǎo qiáo liú shuǐ rén jiā
wàn lǐ hé shān wàn jiā dēng wǎng shì rú yān làng táo shā
jiāng píng shēng shuāng xuě yǔ jūn zhǔ jiǔ pēng chá
fāng cǎo zhǎng yān bō liú yúnyìng xié yáng
wèn hé chù xiān xiāng hú dié wèi gǔ yù wèi liáng
nǐ yī jiān dān bù jǐn wàn gǔ chóu bù rú fēn wǒ jǐ liǎng
péi jūn zuì sān wàn chǎng cóng cǐ bù yán lí shāng
xiāng jiàn hèn wǎn xìng wèi wǎn zài bù gū fù sì jì huā
jiāng gǔ dào xī fēng shòu mǎ huàn xiǎo qiáo liú shuǐ rén jiā
wàn lǐ hé shān wàn jiā dēng wǎng shì rú yān làng táo shā
jiāng píng shēng shuāng xuě yǔ jūn zhǔ jiǔ pēng chá
wú biān luò mù xiāo xiāo xià bù jǐn zhǎng jiāng gǔn gǔn lái
fēng dāo shuāng jiàn jiē bù jù zhǐ yào
nǐ wǒ hái zài
dé jì gāo gē shī jì xiū wú jū wú shù yì wú ài
dàn dé yī zhī jǐ wèi jǐn fēng chén wú nài
rèn shān gāo shuǐ yuǎn nǐ zài wǒ yě zài
Hemelse Reis
de lucht is helder, de bouw van de stad is koud
het is donker, de maan werpt schaduwen op de bloemen
wie heeft me verteld dat ik de rivier moet oversteken, de wereld in?
wie kan de dromen van de hemel vervullen, als ik mijn thuis niet meer zie?
de herfstbries waait door mijn raam, het is koel
iedereen heeft zijn eigen zorgen, maar ik zing over de gekte van de wereld
de lentewind blaast over de groene rivier, de zuidelijke wateren zijn niet warm voor de harten van mensen
is het niet zo dat we onze eigen glans verliezen?
ontmoet de haat, de avond is laat, de sterren zijn niet meer vrij, de seizoenen bloeien niet meer
de oude wegen naar de westen, de kleine bruggen stromen met water van de mensen
duizend mijlen en bergen, duizenden huizen, de lichten zijn als rook die verdwijnt
de sneeuw valt op de vlakte, en de heer drinkt thee met een klap
het gras groeit, de rook stijgt op, de wolken drijven voorbij
vraag de plek waar de vlinders zijn, de oude regen is niet meer koel
jij bent eenzaam, maar niet alleen, duizenden zorgen zijn niet te vergelijken met wat ik je geef
ik ben met jou, de drieëntwintigste, van hier tot daar, geen pijn meer
ontmoet de haat, de avond is laat, de sterren zijn niet meer vrij, de seizoenen bloeien niet meer
de oude wegen naar de westen, de kleine bruggen stromen met water van de mensen
duizend mijlen en bergen, duizenden huizen, de lichten zijn als rook die verdwijnt
de sneeuw valt op de vlakte, en de heer drinkt thee met een klap
de takken vallen, de bladeren vallen, de lucht is niet meer helder, de oude wegen komen terug
de wind snijdt door de straten, het maakt niet uit waar je bent
jij en ik zijn nog steeds hier
het is een hoge piek, de tijd is voorbij, zonder zorgen, zonder liefde
maar ik ben nog steeds hier, met jou, in de storm, zonder spijt
ver weg in de bergen, jij bent er, ik ben er ook.