Sex Augu, Tólf Stjörnur
Sex augu, tólf stjörnur
Með himinþokur milli fingra sér
Sveipaður myrkri og harmi
Drukknandi augu synda yfir það sem fyrir ber
Leifar fjarlægra drauma finnast undir isilögðum sjáöldrum
Berjast þær sýnir um að komast upp a yfirborðið
Vaki þú hyldýpi óskylt takmörkunum holdsins
Leyf okkur að hvíla í faðmi þinum
Að þekkja ásjónu vítislogana
Allar þessar óteljandi tennur
ÞÍnar sálhreinsandi hvítu klær
Klórandi
Fálmandi
Eftir hlutdeild í tilveru utan líkama
Sú óendandi þjáning
Hve við þráum að þekkja form hennar
Að samtvinnast greipum logans
Yfirstíga eðju holdsins
Að svífa
Fuðra upp
Enda
Eilíft líf
Bjögun hins illlýsanlega sjálfs
Orðin eru bitur lofsöngur
Og munnur okkar fullur af glerbrotum
Án andgiftar
Gleyptar hafa verið ófáar tennurnar
Ódauðleg prísund umlykjandi
Aðgangur að djúpunum; hylling
Vonarglætan kæfð
Brenni þeir útlimir ófærir um að slá frá sér
Rotni það hold af beinum sem getur ei brunnið
Megi þessir tónar sveipa af hulunni
þEtta verk hreinsa burt sköpunarverkið
Megi uppljómum tendrast í hugum allra
Megi allt sem er
Vera ei meir
Hent inn í óseðjandi hreinsunareldinn
Ráðgáturnar leystar og dauðinn eina frelsunarorðið
Frelsuð frá tilveru
Andinn dreginn á brott
Við sjáum pyttinn
Ginnungargap ofar öllum skilningarvitum
Líkama kaffærða í óyfirstíganlegum refsingum
Endi allra ferðalaga
Við heyrum sársaukaópin
ÞÆr fjarlægu raddir sem klifra upp hallarsalina
Við lifum í draumaheim
Sársaukinn vekur ei
Fingur titra, augun grípa í tómt
Litir renna saman í eitt
Móðan smýgur sér í öll vit
Við erum bundinn í dróma
Klædd sólinni
Himneskum eldi
Engin leið út
Sex Ojos, Doce Estrellas
Sex ojos, doce estrellas
Con neblina celestial entre los dedos
Envuelto en oscuridad y dolor
Ojos ahogados nadan sobre lo que se avecina
Los restos de sueños lejanos se encuentran bajo las olas heladas
Luchan las visiones por emerger a la superficie
Despierta el abismo sin límites de la piel
Permítenos descansar en tus brazos
Conocer la faz de las constelaciones
Todos esos dientes incontables
Tus ropas blancas purificadoras del alma
Rasguñando
Desvaneciendo
Después de compartir una existencia más allá del cuerpo
El sufrimiento interminable
Cómo anhelamos conocer su forma
Entrelazados en las garras del fuego
Dominando la esencia del cuerpo
Flotar
Envolver
Final
Vida eterna
La lucha del ego insoportable
Las palabras son un amargo himno
Y nuestras bocas llenas de fragmentos de vidrio
Sin veneno
Han sido tragadas pocas de las dentelladas
Un aura inmortal envolvente
Acceso a las profundidades; adoración
La sonrisa de la esperanza sofocada
Que se quemen los miembros incapaces de resistir
Que se pudra la carne de huesos que no pueden arder
Que estas notas despojen el velo
Esta obra limpie la creación
Que las llamas iluminen las mentes de todos
Que todo lo que es
Ya no sea
Arrojado al fuego purificador incesante
Los enigmas resueltos y la muerte la única palabra de salvación
Liberados de la existencia
El espíritu llevado lejos
Vemos el abismo
El vacío sobre toda comprensión
El cuerpo castigado con castigos insondables
El fin de todos los viajes
Escuchamos los gritos de dolor
Esas voces distantes que escalan las paredes
Vivimos en el mundo de los sueños
El dolor no despierta
Los dedos tiemblan, los ojos se aferran a la nada
Los colores se funden en uno solo
La podredumbre se arrastra en todas partes
Estamos atrapados en sueños
Vestidos por el sol
Por el fuego celestial
Sin salida