My Mother's Savage Daughter
I am my mother's savage daughter
The one who runs barefoot cursing sharp stones
I am my mother's savage daughter
I will not cut my hair I will not lower my voice
My mother's child is a savage
She looks for her omens in the colors of stones
In the faces of cats, in the falling of feathers
In the dancing of fire, in the curve of old bones
I am my mother's savage daughter
The one who runs barefoot, cursing sharp stones
I am my mother's savage daughter
I will not cut my hair, I will not lower my voice
My mother's child dances in darkness
She sings heathen songs by the light of the Moon
And watches the stars and renames the planets
And dreams she can reach them with a song and a broom
I am my mother's savage daughter
The one who runs barefoot cursing sharp stones
I am my mother's savage daughter
I will not cut my hair, I will not lower my voice
My mother's child curses too loud and too often
My mother's child laughs too hard and too long
And howls at the Moon and sleeps in ditches
And clumsily raises her voice in this song
We are all brought forth out of darkness
Into this world, through blood and through pain
And deep in our bones, the old songs are waking
So sing them with voices of thunder and rain
We are our mother's savage daughters
The ones who run barefoot cursing sharp stones
We are our mother's savage daughters
We will not cut our hair, we will not lower our voice
De Woeste Dochter van Mijn Moeder
Ik ben de woeste dochter van mijn moeder
Degene die blootsvoets rent en scheldt op scherpe stenen
Ik ben de woeste dochter van mijn moeder
Ik zal mijn haar niet knippen, ik zal mijn stem niet verlagen
Het kind van mijn moeder is een woesteling
Ze zoekt haar voortekenen in de kleuren van stenen
In de gezichten van katten, in het vallen van veren
In het dansen van vuur, in de kromming van oude botten
Ik ben de woeste dochter van mijn moeder
Degene die blootsvoets rent, scheldend op scherpe stenen
Ik ben de woeste dochter van mijn moeder
Ik zal mijn haar niet knippen, ik zal mijn stem niet verlagen
Het kind van mijn moeder danst in de duisternis
Ze zingt heidense liederen bij het licht van de Maan
En kijkt naar de sterren en hernoemt de planeten
En droomt dat ze ze kan bereiken met een lied en een bezem
Ik ben de woeste dochter van mijn moeder
Degene die blootsvoets rent, scheldend op scherpe stenen
Ik ben de woeste dochter van mijn moeder
Ik zal mijn haar niet knippen, ik zal mijn stem niet verlagen
Het kind van mijn moeder scheldt te luid en te vaak
Het kind van mijn moeder lacht te hard en te lang
En huilt naar de Maan en slaapt in greppels
En heft onhandig haar stem in dit lied
We zijn allemaal voortgebracht uit duisternis
In deze wereld, door bloed en door pijn
En diep in onze botten, worden de oude liederen wakker
Dus zing ze met stemmen van donder en regen
We zijn de woeste dochters van onze moeders
Degenen die blootsvoets rennen en schelden op scherpe stenen
We zijn de woeste dochters van onze moeders
We zullen ons haar niet knippen, we zullen onze stem niet verlagen
Escrita por: Wyndreth Berginsdottir