Xalbadorren heriotzean
Adiskide bat bazen
Orotan bihozbera
Poesiaren hegoek
Sentimenduzko bertsoek
Antzaldatzen zutena
Plazetako kantari
Bakardadez josia
Hitzen lihoa iruten
Bere barnean irauten
Oinazez ikasia ikasia
Nun hago, zer larretan
Urepeleko artzaina
Mendi hegaletan gora
Oroitzapenen den gerora
Ihesetan joan hintzana
Hesia urraturik
Libratu huen kanta
Lotura guztietatik
Gorputzaren mugetatik
Aske sentitu nahirik
Azken hatsa huela
Bertsorik sakonena
Inoiz esan ezin diren
Estalitako hegien
Oihurik bortitzena bortitzena
Nun hago
In de dood van Xalbador
Er was een vriend
Overal verbonden
De vleugels van poëzie
Met gevoelvolle verzen
Jij die ons weerspiegelde
De zanger op het plein
Vervuld van eenzaamheid
De woorden bloeien op
Blijft in hem bestaan
Geleerd uit de pijn, geleerd uit de pijn
Waar ben ik, wat een velden
De herder van Urepel
De bergen op omhoog
In de tijd van herinneringen
Vluchtend ben jij gegaan
Het hek is gescheurd
Jouw lied bevrijdde ons
Van alle verbindingen
Van de grenzen van het lichaam
Verlangend om vrij te voelen
De laatste adem hier
De diepste verzen
Die nooit uitgesproken kunnen worden
Verborgen vleugels
De hardste schreeuw, de hardste schreeuw
Waar ben ik