The Eerie Bliss and Torture (of Solitude)
For on and in they spread her wide
That seraph bride
The Devil's pride
Shalt soon avenge with swift reprise
But they would writhe
For my dark eye
Bewitched, was fixed like Mordecai's
On Esther's reign
And in this vein
I saw their lust still stain her thighs
Their cries
Have paralysed
And the smoke has choked these vistas
But still I lie
Though tears have died
On the grave of my Clarissa
Beneath these trees where the mist enwreathes
Her spirit flees, seeing chains of torches
A fleeting kiss stirring leaves of poetry:
I was:
No dark knight, breaking men like ice
I was like a lycanthrope until the moon glazed over
Lipped with blood and last goodbyes!
De Onheilspellende Blijdschap en Foltering (van Eenzaamheid)
Want overal en in verspreidden ze haar wijd
Die serafijn bruid
De trots van de Duivel
Zal spoedig wreken met snelle herhaling
Maar zij zouden kronkelen
Voor mijn donkere oog
Betoverd, was gefixeerd als Mordechai's
Op Esthers heerschappij
En in deze geest
Zag ik hun lust nog steeds haar dijen bevlekken
Hun geschreeuw
Heeft verlamd
En de rook heeft deze uitzichten verstikt
Maar toch lig ik hier
Hoewel de tranen zijn gestorven
Op het graf van mijn Clarissa
Onder deze bomen waar de mist zich wikkelt
Vlucht haar geest, zie de ketens van fakkels
Een vluchtige kus die bladeren van poëzie doet bewegen:
Ik was:
Geen donkere ridder, die mannen breekt als ijs
Ik was als een weerwolf totdat de maan overglansde
Gekust met bloed en laatste vaarwel!