Моя Країна
Tak pline chas, v pam'yatí kadry krivavikh stezhin
Vona proshla vzhe kríz vogon' í kríz kíptyavu shin
Rezhim khotiv v níy zadushiti svobody zachatok
Vona z rokami stala zhínkoyu sered dívchatok
Polamati volyu, vbivati, prishli dikiye primaty
Polyagala vati spati vidrazu, bo tut s kozhnoy khati
Lyudi dayut garmati, eto nasha rozplata, koshka
Smílivikh voí̈nív z nas vikhovala zemlya, mati
V dannom sluchaye eto ne problema
Billi nesderzhannyy, ta vona robila viglyad níbi prosto nezhit'
Kazali vse, zmiris', vryatuê tíl'ki amputatsiya
Vona poshla do kontsa, trimavshi mítsno mapu natsíí̈
Cherez strazhdannya i ruiny
Cherez bombardirovku, cherez strakh, evakuatsiyu
Tsya pomsta vídchuvaêt'sya u vsekh na rívní fíbrív
Shchob dushu nashu vbiti, v vas nema takikh kalibrov
Smert' i gore, vasha víra, v pukhlina ts'ogo svítu
Mi vbvaêmo zlogo zvíra, shchob zhil u mirí díti
Vona ta, khto chorta pokhovaê v domakhiní
Shche u svíti gordo skazhu, Slava Ukraí̈ni
Moya Kraí̈na ne vpade na kolinu
Í v moí̈m sertsí ti navíki yedina
Í ne zavadit' na níkhto voleyu napitis'
Yak poshchastilo v Ukraí̈ní mení naroditis'
Moya Kraí̈na ne vpade na kolinu
Í v moí̈m sertsí ti navíki yedina
Í ne zavadit' na níkhto voleyu napitis'
Yak poshchastilo v Ukraí̈ní mení naroditis'
Yaku poshchastilo meni zhiti sered Prometeyev
Krayna voinov, bortsov, mitsikov i volonterov
Tí khto políg sidet' tikho tam sobí na khmartsí
Chekayut zhivotnyye, shcho gridy na gumanitartsí
U nas ne rodnyye, no ne pokruchennyye podkinutyye
V odnoy sem'ye to zhe samoye
Bezslavni mordi, v demografii
Vasha domovka brudniy mordor, Bozhe khto zh vas porod
Í skíl'ki tikh sinív, shcho potíkali po Êvropi
Ta ê s kim nam za chest' sidet' v odnou okope
Azov, ZSU, SSO, gruppa kopov
Vid voroga zalishit'sya tut tíl'ki dim ta poppil
Imya zhenshchiny v Stusse, za Banderu, Chornovila
Ne vsya nasha dolya nelegka i chernobela
Za Buchu, za Írpín', dítey zastrílenikh v potilitsyu
Desyatki pokolín', odvíchnu lyut' v sobí nosili tsyu
Mi shche proyshli s toboyu tíl'ki pív dorog
Mi vzhe z toboy poplashem na svyatí peremogi
Vsekh voinov vshanuêmo i slavu ikh mnozhimo
Moy shche brat, zaspívaêmo, yak tíl'ki peremozhemo
Mijn Land
De tijd verstrijkt, in herinnering bloederige paden
Ze is al voorbij de vlammen en de schaduw van de schijn
Het regime wilde de vrijheid in haar de kiem smoren
Ze werd met de jaren een vrouw tussen de meisjes
De wil breken, doden, er kwamen wilde beesten
Ze kon niet meer slapen, want hier is elke woning
Mensen geven het op, dat is onze prijs, schat
De moedige strijders zijn door de aarde, moeder, gebaard
In dit geval is het geen probleem
Billi was ongeduldig, maar zij deed alsof ze gewoon niet leefde
Iedereen zei, geef je over, alleen amputatie redt je
Ze ging tot het einde, met de kaart van de naties stevig in haar hand
Door lijden en ruïnes
Door bombardementen, door angst, evacuaties
Deze wraak voel je bij iedereen op het niveau van vezels
Om onze ziel te doden, in jullie zijn er geen zulke kalibers
Dood en verdriet, jullie geloof, in de leegte van deze wereld
Wij doden het slechte beest, zodat kinderen in vrede leven
Zij is degene die de duivel in de huizen verbergt
Zelfs in de wereld zal ik trots zeggen, Eer aan Oekraïne
Mijn land valt niet op de knieën
En in mijn hart ben jij voor altijd één
En het zal niemand hinderen om te schrijven
Hoe gelukkig het was om in Oekraïne geboren te worden
Mijn land valt niet op de knieën
En in mijn hart ben jij voor altijd één
En het zal niemand hinderen om te schrijven
Hoe gelukkig het was om in Oekraïne geboren te worden
Hoe gelukkig het was om te leven tussen de Prometheïen
Een land van soldaten, strijders, helden en vrijwilligers
Die stil daar op de hoeken zitten
Wachten op de dieren die hunkeren naar humaniteit
Wij zijn geen vreemden, maar niet verdraaide, opgevoede
In één gezin is het hetzelfde
Eerloze gezichten, in demografie
Jullie thuis is een vuile Mordor, God wie heeft jullie gebaard
En hoeveel stille zielen die door Europa stroomden
En met wie hebben we de eer om in dezelfde loopgraaf te zitten
Azov, ZSU, SSO, een groep van graven
Van de vijand blijft hier alleen maar rook en as
De naam van de vrouw in Stusse, voor Bandera, Tsjernovyl
Niet al ons lot is zwaar en zwart
Voor Bucha, voor Irpin, kinderen die in de straten zijn neergeschoten
Tienduizenden generaties, eeuwige woede droegen we in ons
We zijn nog maar halverwege met jou, alleen de helft van de wegen
We zijn al met jou op de heilige overwinning aan het rouwen
We eren alle soldaten en vermenigvuldigen hun glorie
Mijn broer zingt nog, zodra we overwinnen.
Escrita por: https: / ігор перегудов / олександр тищенко / ярмак олександр