Niemandsland
Waar zullen mensen wonen
In huizen als verlaten holen
Door hun god verstoten
In zijn naam kapotgeschoten
De blik in hun ogen
Vredevol geboren
Maar door oorlog en door onmacht
Leeg, zonder mededogen
Waar zal nog liefde mogen wonen
Als haar baby ligt bedolven
Onder tranen en pijn
Of verdween in de golven
Haar fiere blik op morgen
Vragend en hoopvol
Door de hopeloze strijd
Alleen nog tijd voor grote zorgen
Waarvan zullen wij nog dromen
Als we kromgebogen
Alleen de krant willen geloven
Die ons net had voorgelogen
Als dolle honden dolend
Langs de riolen
Waar haat groeit naar boven
Groeit het boven onze hoofden
Waar zullen wij dan blijven
Met onze blik vol medelijden
Doen alsof we begrijpen
Er is daar niets om te benijden
Met onze kop in het zand
Veilig aan deze kant
Zijn we sant in niemandsland
Sant in niemandsland
Maar geen paranoia die het zo had bedoeld
En het water dat het journaal overspoelt
We zijn het al gewend, eeuwig verdoofd
En duizend bommen en granaten in ons hoofd
Dames en heren politiek bijten in eva's vrucht
Wat populair is wordt vroeg of laat ook berucht
Welkom in wereldoorlog vier
Welkom in wereldoorlog vier
Wie brengt ons genezing hier
Tierra de Nadie
¿Dónde vivirán las personas
En casas como cuevas abandonadas
Por su dios abandonadas
En su nombre destrozadas
La mirada en sus ojos
Nacidos pacíficos
Pero por la guerra y la impotencia
Vacíos, sin compasión
¿Dónde podrá habitar aún el amor
Cuando su bebé yace sepultado
Bajo lágrimas y dolor
O desapareció en las olas
Su mirada orgullosa hacia el mañana
Interrogante y esperanzada
Por la lucha desesperada
Solo queda tiempo para grandes preocupaciones
¿En qué seguiremos soñando
Cuando encorvados
Solo queremos creer en el periódico
Que nos acababa de mentir
Como perros locos vagando
Por los desagües
Donde el odio crece hacia arriba
Creciendo sobre nuestras cabezas
¿Dónde nos quedaremos entonces
Con nuestra mirada llena de compasión
Haciendo como si comprendiéramos
No hay nada allí para envidiar
Con la cabeza en la arena
Seguros en este lado
Somos santos en tierra de nadie
Santos en tierra de nadie
Pero ninguna paranoia lo había planeado así
Y el agua que inunda el noticiero
Ya estamos acostumbrados, eternamente adormecidos
Y mil bombas y granadas en nuestra cabeza
Damas y caballeros políticos muerden la fruta de Eva
Lo que es popular se vuelve tarde o temprano infame
Bienvenidos a la cuarta guerra mundial
Bienvenidos a la cuarta guerra mundial
¿Quién nos traerá la cura aquí