Wervelwind
Ik kwam terecht in een wervelwind, door al het stof zag ik niets
Tot op die dag was ik zondagskind, dat vredig in je schoot sliep
Jij die denkt boven pijn te staan, leer maar vlug hoe je me best dient
Wij zij aan zij, da?s per ongeluk
Jij bent op zoek naar je goud
De zieke hier die je kleedt en voedt, heeft geen honger of kou
En ze vraagt ook je gezelschap niet
Niet in de hitte, de hitte van de spots
En als ik al op een voetstuk sta, heb jij me daar niet gezet
Jouw wetten zijn hier niet van tel, ik kniel niet neer voor je bed
Ik ben zelf het voetstuk voor, dit vreemde lijf dat ik bewoon
Jij die denkt boven pijn te staan, leer maar snel wat mij behaagt
De kruimels die me ooit je weg lieten zien
Zijn de kruimels die ik nu achterlaat
Jouw pijn is hier niet van tel
Ze is slechts de schaduw, de schaduw van de mijne
Ik wou dat ik niet zo hunkerde, naar dat lijf van jou
Ik wou dat ik niet zo kwetsbaar was
Ik die jou niet eens wou
Je zei wel dat je van me wegging, maar ik voel je adem en diep
Kleed je niet als een bedelaar, want zo arm ben je niet
Je liefde voor mij is flink bekoeld
Sinds je weet dat ik jouw wil verliet
Het is jouw beurt men lief
De rollen zijn nu omgekeerd
Torbellino
Caí en un torbellino, por todo el polvo no vi nada
Hasta ese día fui un niño de domingo, que dormía tranquilo en tu regazo
Tú que crees estar por encima del dolor, aprende rápido cómo servirme mejor
Estamos uno al lado del otro, eso fue un accidente
Tú buscas tu oro
El enfermo aquí que te viste y alimenta, no tiene hambre ni frío
Y tampoco pide tu compañía
No en el calor, el calor de los focos
Y si ya estoy en un pedestal, tú no me has puesto ahí
Tus leyes aquí no cuentan, no me arrodillo ante tu cama
Yo soy el pedestal para este extraño cuerpo que habito
Tú que crees estar por encima del dolor, aprende rápido lo que me agrada
Las migajas que alguna vez me mostraron tu camino
Son las migajas que ahora dejo atrás
Tu dolor aquí no cuenta
Es solo la sombra, la sombra del mío
Desearía no anhelar tanto, ese cuerpo tuyo
Desearía no ser tan vulnerable
Yo que ni siquiera te quería
Dijiste que te ibas de mí, pero siento tu aliento y profundo
No te vistas como un mendigo, porque tan pobre no eres
Tu amor por mí se ha enfriado
Desde que supiste que dejé tu voluntad
Es tu turno, mi amor
Los papeles ahora están invertidos