Eski Dostlar
İki kişi iki kıyıda karşılıklı
Bakışları gölgeli ince bir hüzünle
Aynı rakıyla dumanlı dillerinde aynı şarkı
Kim inanır ki düşman olduklarına
Memleket aşkının ne dili var ne dini
Doğmaya gör o anda yakar yüreğini
Komşu olmak bundan böyle yazılmışken alnımıza
Gel de ağlama şu düşman halimize
Doğduğum ev eski dostlar bizim mahalle
Boğaziçi düşlerimi süslüyor hala
Şu İstanbul eski günlerden kalma bir alışkanlık
Bakmayın siz Atina'dan geldiğime
Viejos amigos
Dos personas frente a frente en la costa
Miradas con una sutil tristeza sombría
Con la misma bebida en sus labios humeantes
¿Quién creería que son enemigos?
El amor por la patria no tiene idioma ni religión
Mira cómo en ese momento enciende tu corazón
Ser vecinos ahora está escrito en nuestra frente
Ven y no llores por nuestra enemistad
Mi casa natal, viejos amigos de nuestro barrio
El Bósforo todavía adorna mis sueños
Esa costumbre de Estambul de tiempos pasados
No miren que vengo de Atenas
Escrita por: Cengiz Onural