Güne Bakan
Evvel zaman içinde dostlar ağaçlara ev kurardık
Tatlı bir düş içinde bir yere bir göğe bakardık
Gönlümüz kuş gibiydi dostlar dünyaya kanat açardık
Tutsak değildik zamana başına buyruk yaşardık
Çocuklardık parlak yıldızlardık o zaman
Ay büyülüydü yakamoz deniz
Ardından koştuğumuz sonbaharla
Çocuklardık parlak yıldızlardık o zaman
Artık dönemesek de geriye
Ardından koştuğumuz o zamanlar
O zaman bu zamandır dostlar ne ister neyi özleriz
Denizini arayan akarsulara benzeriz
Pencereler bırak açık kalsın geceleri yağmurlar yağsın
Günebekan düslerimiz yağmur sesiyle çoğalsın
Mirando al Sol
En tiempos antiguos, amigos construíamos casas en los árboles
En un dulce sueño, mirábamos a un lugar, a un cielo
Nuestros corazones eran como pájaros, amigos, extendíamos alas al mundo
No éramos prisioneros del tiempo, vivíamos a nuestro antojo
Éramos niños, éramos estrellas brillantes en ese entonces
La luna era mágica, el resplandor del mar
Corrimos detrás de otoño
Éramos niños, éramos estrellas brillantes en ese entonces
Aunque no podamos volver atrás
Corrimos detrás de esos tiempos
En aquel entonces y ahora, amigos, ¿qué queremos, qué extrañamos?
Nos parecemos a los arroyos que buscan el mar
Dejemos las ventanas abiertas, que llueva por las noches
Nuestros sueños al sol se multiplican con el sonido de la lluvia