Tokikvad
Frá Því langliðinn aldir
Enn lifir Þau
Minningarnar Tokas
Ok vestanferðnar hans
Broðr Nafnir
I vestanviking
Æva ekki nár heimaströndi
Nafni risti sein disi
Aftir toka brudur si
Steininn risi Nafnir
Ok hann risti runar Því
Æsirinn bœnheyrðusk hánum;
Steininn skal álegr standa
Leyf hánum álengr standa
Leyf hánum eigi sveima
Æsirinn bœnheyrðusk hánum;
Steininn skal álegr standa
Nafni risti sein disi
Aftir toka brudur si
Han uarÞ uistr tuÞr
Hvárt veitið Þér meirr, hvat?
Tokikvad
Desde tiempos inmemoriales
Aún viven Ellos
Los recuerdos de Tokas
Y sus viajes hacia el oeste
Hermano Nafnir
En la incursión vikinga hacia el oeste
Nunca descansando en la costa natal
Con su nombre tallado por la diosa
En honor a su hermano Toka
La piedra tallada por Nafnir
Y él grabó las runas
Los dioses escucharon su plegaria;
La piedra debe permanecer erguida
Permite que permanezca erguida
No permitas que se tambalee
Los dioses escucharon su plegaria;
La piedra debe permanecer erguida
Con su nombre tallado por la diosa
En honor a su hermano Toka
Él era el guardián del este
¿Qué más pueden concederte, qué?