たぶん (Probably)
涙流すことすら無いまま
namida nagasu koto sura nai mama
過ごした日々の痕一つも残さずに
sugoshita hibi no ato hitotsu mo nokosazu ni
さよならだ
sayonara da
一人で迎えた朝に
hitori de mukaeta asa ni
鳴り響く誰かの音
narihibiku dareka no oto
二人で過ごした部屋で
futari de sugoshita heya de
目を閉じたまま考えてた
me wo toji ta mama kangaeteta
悪いのは誰だ?
warui no wa dare da?
分かんないよ
wakannai yo
誰のせいでもない
dare no sei demo nai
たぶん
tabun
僕らは何回だってきっと
bokura wa nankai datte kitto
そう何年だってきっと
sou nannen datte kitto
さよならと共に終わるだけなんだ
sayonara to tomo ni owaru dake nanda
仕方がないよきっと
shikata ga nai yo kitto
おかえり
okaeri
思わず零れた言葉は
omowazu koboreta kotoba wa
違うな
chigau na
一人で迎えた朝に
hitori de mukaeta asa ni
ふと想う誰かのこと
futo omou dareka no koto
二人で過ごした日々の
futari de sugoshita hibi no
当たり前がまだ残っている
atarimae ga mada nokotte iru
悪いのは君だ
warui no wa kimi da
そうだっけ
sou dakke
悪いのは僕だ
warui no wa boku da
たぶん
tabun
これも大衆的恋愛でしょ
kore mo taishū-teki ren'ai desho
それは最終的な答えだよ
sore wa saishū-teki na kotae da yo
僕らだんだんとズレていったの
bokura dandan to zurete itta no
それもただよくある聴き慣れたストーリーだ
sore mo tada yoku aru kiki nareta sutoorii da
あんなに輝いていた日々にすら
annani kagayaite ita hibi ni sura
埃は積もっていくんだ
hokori wa tsumotte iku nda
僕らは何回だってきっと
bokura wa nankai datte kitto
そう何年だってきっと
sou nannen datte kitto
さよならに続く道を歩くんだ
sayonara ni tsuzuku michi wo arukun da
仕方がないよきっと
shikata ga nai yo kitto
おかえり
okaeri
いつもの様に 零れ落ちた
itsumo no you ni koboreochita
分かり合えないことなんてさ
wakariaenai koto nante sa
幾らでもあるんだきっと
ikurademo arun da kitto
全てを許し合えるわけじゃないから
subete wo yurushiaeru wake ja nai kara
ただ 優しさの日々を辛い日々と
tada yasashisa no hibi wo tsurai hibi to
感じてしまったのなら
kanjite shimatta no nara
戻れないから
modorenai kara
僕らは何回だってきっと
bokura wa nankai datte kitto
僕らは何回だってきっと
bokura wa nankai datte kitto
そう何年だってきっと
sou nannen datte kitto
さよならと共に終わるだけなんだ
sayonara to tomo ni owaru dake nanda
仕方がないよきっと
shikata ga nai yo kitto
おかえり
okaeri
思わず零れた言葉は
omowazu koboreta kotoba wa
違うな
chigau na
それでも何回だってきっと
soredemo nankai datte kitto
そう何年だってきっと
sou nannen datte kitto
始まりに戻ることが出来たなら
hajimari ni modoru koto ga dekita nara
なんて 思ってしまうよ
nante omotte shimau yo
おかえり
okaeri
届かず零れた言葉に
todokazu koboreta kotoba ni
笑った
waratta
少し
sukoshi
冷えた
hieta
朝だ
asa da
Waarschijnlijk
Geen tranen meer om te laten vloeien
Geen spoor van de dagen die zijn verstreken
Het is vaarwel
Op een ochtend alleen wakker worden
Het geluid van iemand die weerklinkt
In de kamer waar we samen waren
Dacht ik met mijn ogen dicht na
Wie is er schuldig?
Ik weet het niet
Het is niemand's schuld
Waarschijnlijk
We hebben het vast al zo vaak gedaan
Ja, al die jaren vast ook
Het eindigt gewoon met een vaarwel
Het is onvermijdelijk, dat weet ik zeker
Welkom terug
De woorden die eruit kwamen
Klopt niet
Op een ochtend alleen wakker worden
Dacht ik ineens aan iemand
De vanzelfsprekendheid van de dagen samen
Is nog steeds aanwezig
Jij bent de schuldige
Was dat zo?
Ik ben de schuldige
Waarschijnlijk
Dit is ook een typische liefde, toch?
Dat is het uiteindelijke antwoord
We zijn steeds verder uit elkaar gegleden
Dat is gewoon een bekend verhaal
Zelfs de dagen die zo schitterend waren
Verzamelen stof
We hebben het vast al zo vaak gedaan
Ja, al die jaren vast ook
We lopen de weg die naar het vaarwel leidt
Het is onvermijdelijk, dat weet ik zeker
Welkom terug
Zoals altijd viel het eruit
Er zijn zoveel dingen die we niet begrijpen
Dat is zeker
We kunnen niet alles vergeven
Als we de dagen van vriendelijkheid
Als pijnlijke dagen hebben ervaren
Kunnen we niet terug
We hebben het vast al zo vaak gedaan
We hebben het vast al zo vaak gedaan
Ja, al die jaren vast ook
Het eindigt gewoon met een vaarwel
Het is onvermijdelijk, dat weet ik zeker
Welkom terug
De woorden die eruit kwamen
Klopt niet
Toch, hoeveel keer dan ook, vast ook
Ja, al die jaren vast ook
Als we terug konden naar het begin
Denk ik dat soms
Welkom terug
De woorden die niet aankwamen
Lieten me lachen
Een beetje
Koud
Het is een ochtend.