Ano Natsu Ni Sake
きみがふれたら、た、た、ただの花さえ笑って中に咲け
kimi ga furetara, ta, ta, tada no hana sae waratte chuu ni sake
きみにならって、て、てれるまま座って
kimi ni naratte, te, tereru mama suwatte
バスの最終時刻オーバー
basu no saishuu jikoku oobaa
いつもの通りバス停で、きみはサイダーを持っていた
itsumo no toori basutei de, kimi wa saidaa o motte ita
それだってさまになってるなあ
sore datte sama ni natte'ru naa
しがないもの書きであった僕はその風景を描いていた
shiganai monokaki de atta boku wa sono fuukei o kaite ita
隣に座る間もなく消えたバスが走っていく
tonari ni suwaru ma mo naku kieta basu ga hashitte iku
書いて書いてようやく得たものがねたみとかさげすみとか
kaite kaite youyaku eta mono ga netami to ka sagesumi to ka!
なんかもう忘れたい
nanka mou wasuretai
きみがふれたら、た、た、ただの花さえ笑って中に咲け
kimi ga furetara, ta, ta, tada no hana sae waratte chuu ni sake
きみがのぼって、て、てれる雲も明らんで飛んでいく
kimi ga nobotte, te, tereru kumo mo akarande tonde iku
きみがいるなら、た、た、退屈な日々もなんてことはないけど
kimi ga iru nara, ta, ta, taikutsu na hibi mo nante koto wa nai kedo
きみがいた壮大な夏もさよなら
kimi ga ita souzoushii natsu mo sayonara
誰か応答願うオーバー
dareka outou negau oobaa
雨の街路脇、きみは立っていた
ame no gairowaki, kimi wa tatte ita
片手には赤い
katate ni wa akai
カトレア
katorea
きみの流した水滴が夕立みたく伝っていた
kimi no nagashita suiteki ga yuudachi mitaku tsutatte ita
きみが泣いてるのに手は動いた
kimi ga naite'ru no ni te wa ugoita
声もかけないで
koe mo kakenaide
その顔を描いていた
sono kao o kaite ita
入って入ってようやくわかるのが痛みです無駄さです
haite haite youyaku wakaru no ga itami desu munashisa desu
なんかもうバカみたい
nanka mou baka mitai
満たされるから、た、た、たりてた分を落として嫌になるんだよ
mitasareru kara, ta, ta, tarite'ta bun o otoshite iya ni naru n'da yo
それでよかったって笑えるほど大人じゃないのにさ
sore de yokatta tte waraeru hodo otona ja nai no ni sa
きみが乗り込む場、場、バスの隙間に僕の場所はないから
kimi ga norikomu ba, ba, basu no sukima ni boku no basho wa nai kara
きみがいた想像だけが重んでいく
kimi ga ita souzou dake ga kasande iku
今日も人生不完、オーバー
kyou mo jinsei fukan, oobaa
きみが歩けば花が咲く
kimi ga arukeba hana ga saku
きみが歩けば空が鳴く
kimi ga arukeba sora ga naku
きみが笑えば遠い夏
kimi ga waraeba tooi natsu
笑う顔が描いてみたい
warau kao ga kaite mitai
夕立の中泣くきみに
yuudachi no naka naku kimi ni
僕が言えるのなら
boku ga ieru no nara
もう一回あの夏に戻って
mou ikkai ano natsu ni modotte
きみが泣いてる、と、と、止まらないわけを僕は知っていたい
kimi ga naite'ru, to, to, tomaranai wake o boku wa shitte itai
きみに触れたら、て、て、適当なことでもしゃべってみよう
kimi ni furetara, te, te, tekitou na koto demo shabette miyou
きみがいたから、た、た、たいくつな日々もなんてことはないのさ
kimi ga ita kara, ta, ta, taikutsu na hibi mo nante koto wa nai no sa
きみに笑って、て、てれるまま座って
kimi ni waratte, te, tereru mama suwatte
バスの最終時刻、オーバー
basu no saishuu jikoku, oobaa
Diep in de Zomer
Als jij me aanraakt, zelfs die, die, simpele bloem zal glimlachen en bloeien
Volg jij mijn voorbeeld, ga, ga gewoon zitten zoals je bent
De laatste bus is al voorbij
Zoals altijd bij de bushalte, had jij een cider in je hand
Het staat je gewoon goed
Als een nederige schrijver schilderde ik dat uitzicht
Voordat ik naast je kon zitten, verdween de bus met een vaart
Wat ik schreef en uiteindelijk verkreeg zijn jaloezie en minachting
Ik wou dat ik het al vergeten was
Als jij me aanraakt, zelfs die, die, simpele bloem zal glimlachen en bloeien
Als jij omhoog gaat, zal die, die, verlegen wolk helder zijn en wegvliegen
Als jij er bent, zijn die, die, saaie dagen niets bijzonder, maar
Die geweldige zomer met jou is voorbij
Iemand, reageren alsjeblieft
Aan de kant van de regenachtige straat, stond jij daar
Met één hand een rode
Orchidee
De waterdruppels die jij liet vallen stroomden als een stevige bui
Hoewel jij huilt, blijven je handen bewegen
Zonder een woord te zeggen
Schilderde ik je gezicht
Ga binnen, ga binnen, eindelijk begrijp ik dat het pijn doet en zinloos is
Ik voel me gewoon dom
Omdat ik me vol voel, laat ik het, het, teveel weg als het me tegenstaat
Maar ik ben nog niet volwassen genoeg om te kunnen lachen om wat goed was
Als jij instapt, is er, er, geen plek voor mij in de bus
Alleen de verbeelding van jou blijft de druk verhogen
Vandaag ook een onvoltooid leven, over
Als jij loopt, bloeien de bloemen
Als jij loopt, gonst de lucht
Als jij lacht, is het die verre zomer
Ik wil je lachende gezicht schilderen
In de regenbui die je huilt
Als ik het je kon zeggen
Zou ik terug willen naar die zomer
Ik weet waarom jij huilt, dat, dat, het niet stopt
Als ik je aanraak, dan, dan, laten we zelfs maar iets willekeurigs zeggen
Omdat jij er was, waren die, die, vermoeiende dagen niets voor mij
Heel spontaan lachend, ga, ga gewoon zitten zoals je bent
De laatste bus is al voorbij.