雲と幽霊 (kumo to yuurei)
ゆうれいになったぼくは、あすたけうのきみをみにゆくんだ
yuurei ni natta boku wa, asu takeu no kimi wo mi ni yukun da
そのあとはどうしよう
sono ato wa dou shiyou
きっときみにはいえない
kitto kimi ni wa ienai
ゆうれいになったぼくは、なつのおわりかたをみにいくんだ
yuurei ni natta boku wa, natsu no owarikata wo mi ni ikun da
ろくじょうのちきゅうで
rokujou no chikyuu de
あさいこかげのばすていで
asai kokage no basutei de
よるにすずむきみのてゆうがとうにそっていしをけった
yoru ni suzumu kimi no te yuugatou ni sotte ishi wo ketta
まちのうすあかりがゆれてる
machi no usuakari ga yureteru
なにもみえなくたって
nanimo mienakutatte
なにもいわなくたって
nanimo iwanakutatte
だれもきづかなくたって
daremo kidzukanakutatte
それでもわかるから
soredemo wakaru kara
きみとすわって
kimi to suwatte
ばすていみあげたそらがあおいことしかわからずに
basutei miageta sora ga aoi koto shika wakarazu ni
くもがとおいねえ
kumo ga tooi ne nee
よるのくもがたかいこと、ほんとうふしぎだよ
yoru no kumo ga takai koto, hontou fushigi da yo
だからさ、もういいんだよ
dakara sa, mou iin da yo
ゆうれいになったぼくは、あのころのけしきをみにゆくんだ
yuurei ni natta boku wa, ano koro no keshiki wo mi ni yukun da
とおいまちのうみべ
tooi machi no umibe
こどものときみたろてんがい
kodomo no toki mita rotengai
あるきつかれたあしでそこらのべんちでばすをまって
arukitsukareta ashi de sokora no benchi de basu wo matte
そのあとはどうしよう
sono ato wa dou shiyou
なんであるいてたんだろう
nande aruitetan darou
なにもしらなくたって
nanimo shiranakutatte
なにもきけなくたって
nanimo kikenakutatte
いつかきみがわすれても
itsuka kimi ga wasuretemo
それでもみているから
soredemo mite iru kara
なつのかげにすわって
natsu no kage ni suwatte
にゅうどうぐもをながめるだけでどこかくるしくて
nyuudougumo wo nagameru dake de dokoka kurushikute
そらがたかいよねえ
sora ga takai yo nee
このままずっとたけうにいけたらいいのにな
kono mama zutto takeu ni iketara ii no ni na
よるしかもうねむれずに
yoru shika mou nemurezu ni
きみとすわって
kimi to suwatte
ばすていみあげたそらがあおいことしかわからずに
basutei miageta sora ga aoi koto shika wakarazu ni
くもがとおいねえ
kumo ga tooi ne nee
よるのくもがたかいこと、ほんとうふしぎだよ
yoru no kumo ga takai koto, hontou fushigi da yo
だからさ、だからさあ
dakara sa, dakara sa aa
きみもさ、もういいんだよ
kimi mo sa, mou iin da yo
ゆうれいになったぼくは
yuurei ni natta boku wa
あすたけうのきみをみにゆくんだ
asu takeu no kimi wo mi ni yukun da
そのあとはどうだろう
sono ato wa dou darou
きっときみにはみえない
kitto kimi ni wa mienai
Wolken en Geesten
Als geest ga ik je bezoeken, naar jou in Astakeu
Wat daarna komt, weet ik niet
Zeker kan ik het je niet vertellen
Als geest ga ik de zomerafsluiting zien
Op de zesde aardlaag
Bij de schaduw van de ondiepe bushalte
Jouw hand die je in de nacht koelt, schopt tegen de stenen
De zwakke lichten van de stad flikkeren
Ook al zie je niets
Ook al zeg je niets
Ook al merkt niemand het op
Toch weet ik het
Zittend met jou
En alleen maar de blauwe lucht boven de bushalte zien
De wolken zijn ver weg, hè
De nachtelijke wolken zijn hoog, het is echt vreemd
Dus, het is goed zo
Als geest ga ik het landschap van toen zien
Aan de kust van de verre stad
De lucht die ik als kind zag
Met vermoeide voeten wachtend op de bus op een bankje
Wat daarna komt, weet ik niet
Waarom liep ik eigenlijk?
Ook al weet ik niets
Ook al kan ik niets vragen
Zelfs als je me ooit vergeet
Toch kijk ik nog steeds
Zittend in de schaduw van de zomer
Alleen maar naar de luchtspook kijken, het voelt ergens benauwd
De lucht is zo hoog, hè
Ik wou dat ik zo altijd naar Astakeu kon gaan
En 's nachts kan ik niet meer slapen
Zittend met jou
En alleen maar de blauwe lucht boven de bushalte zien
De wolken zijn ver weg, hè
De nachtelijke wolken zijn hoog, het is echt vreemd
Dus, dus
Jij ook, het is goed zo
Als geest ga ik
Je in Astakeu bezoeken
Wat daarna komt, weet ik niet
Zeker kan ik het je niet laten zien