Niemand weet hoe laat het is
Vannacht in mijn slaap word ik plots overvallen
Straks komt een auto en die rijdt me kapot
Wanneer zal de dood zijn fiets bij mij stallen
Wat zal mijn clou zijn, hoe is mijn plot
Misschien zegt de dokter: "Meneer nog twee maanden"
En word ik door een slepende ziekte gesloopt
Men zegt dat het beter is voor nabestaanden
Maar twee maanden pijn is toch niet wat je hoopt
Deze dag is de eerste van de rest van mijn leven
Dat denken er velen bij hun ontbijt
Terwijl ik altijd denk: ik heb nog maar even
Dit wordt het eind van een prachtige tijd
refrain:
Dus moeten we dansen en moeten we vrijen
Moeten we lachen en drinken vol vuur
Lief hou me vast want nu ben ik nog bij je
Tijd is toch geld, dus het leven is duur
En ik merk elke dag, dat ik me vergis,
En dat er dan nog een dag over is
Jij mag niet doodgaan en ik wil niet sterven
Laat staan onze liefste, denk niet aan ons kind
Haar dood zal ons leven voor altijd bederven
Terwijl ze misschien een hemel daar vindt
Niemand mag doodgaan, niemand verdwijnen,
Maar je weet net als ik: er gaat steeds zoveel mis
Met auto's en veerboten, vliegtuigen, treinen
Niemand weet hoe laat het is
Is 't vijf voor twaalf, of net half zeven
Hoeveel uur heb ik nog, of rest mij een kwartier?
Hoe lang mag ik doorgaan, nog doorgaan met leven?
'k Heb echt geen idee, en ik grijp het plezier
refrain
En ik merk elke dag, dat ik me vergis
En dat er dan nog een uur over is
'k Weet als ik later groot ben, en ook bijna dood ben
Dan is al die angst niet nodig geweest
Maar altijd de bangste, altijd die angsten
Maakten mijn leven tot een schitterend feest
Want we hebben gedanst en we hebben gevreeen
We hebben gelachen en gespeeld met het vuur
God verbood wat we allemaal deden
Leef toch je leven als het allerlaatste uur
Niemand weiß, wie spät es ist
In der Nacht überfällt mich plötzlich der Schlaf
Bald kommt ein Auto und macht mich platt
Wann wird der Tod sein Fahrrad bei mir abstellen?
Was wird mein Schluss sein, wie ist mein Plot?
Vielleicht sagt der Arzt: "Herr, noch zwei Monate"
Und ich werde von einer schleichenden Krankheit zerfressen
Man sagt, es sei besser für die Hinterbliebenen
Doch zwei Monate Schmerz ist nicht das, was man hofft
Dieser Tag ist der erste vom Rest meines Lebens
Das denken viele beim Frühstück
Während ich immer denke: Ich habe nur noch kurz
Das wird das Ende einer wunderbaren Zeit
Refrain:
Also müssen wir tanzen und müssen wir lieben
Müssen wir lachen und voller Feuer trinken
Liebling, halt mich fest, denn jetzt bin ich noch bei dir
Zeit ist schließlich Geld, also ist das Leben teuer
Und ich merke jeden Tag, dass ich mich täusche,
Und dass noch ein Tag übrig ist
Du darfst nicht sterben und ich will nicht sterben
Geschweige denn unser Liebster, denk nicht an unser Kind
Ihr Tod wird unser Leben für immer verderben
Während sie vielleicht dort oben einen Himmel findet
Niemand darf sterben, niemand verschwinden,
Aber du weißt, genau wie ich: Es geht immer so viel schief
Mit Autos und Fähren, Flugzeugen, Zügen
Niemand weiß, wie spät es ist
Ist es fünf vor zwölf oder gerade halb sieben?
Wie viel Zeit habe ich noch, oder bleibt mir eine Viertelstunde?
Wie lange darf ich weitermachen, weiterleben?
Ich habe wirklich keine Ahnung, und ich genieße das Vergnügen
Refrain
Und ich merke jeden Tag, dass ich mich täusche
Und dass noch eine Stunde übrig ist
Ich weiß, wenn ich später groß bin und auch fast tot bin
Dann war all diese Angst nicht nötig
Aber immer die Ängstlichste, immer diese Ängste
Machten mein Leben zu einem strahlenden Fest
Denn wir haben getanzt und wir haben geliebt
Wir haben gelacht und mit dem Feuer gespielt
Gott verbot, was wir alle taten
Leb doch dein Leben, als wäre es die letzte Stunde