Wie zal er mijn wagen duwen?
Je ziet ze in de Efteling, maar ook wel in Slagharen
Ze duwen de debielen door de oude dierentuin
Ze snuiten natte neuzen en staan vaak mee te staren
Ze slepen ze door stad en land en ook door bos en duin
Ze vegen moeders billen af, ze voeren oude monden
Ze zijn vaak hele weekenden, dag en nacht de klos
Eentje die ligt door, en wie verbindt de wonden
En ze moeten dikwijls ook nog uren kijken naar de Tros
refrain:
Wie, oh wie zal mijn wagen duwen
Wie, oh wie rijdt mij door de stad
Wie, oh wie, en wie rijdt de uwe
Of heeft u het daar nog nooit over gehad
Je ziet er niet zoveel, dus het zal wel goed betalen
Ze zijn al miljonair of tenminste erg duur
Of is er voor hen toch niet zoveel te halen
Zijn de druiven toch een beetje erg zuur
Zijn het dan alleen nog maar de idealisten
Die de wagens duwen, duwen door de stad
En zeg nou later niet dat we dat niet wisten
Zeg nou later niet op die momenten dat
Je beseft: ik kom te zitten in die wagen
Want er komt een dag en dan loop je niet meer door
En wie moet je dan bellen? Wie moet je dan vragen
Misschien wil er wel niemand, zegt iedereen: "Sorry hoor..."
refrain
Ooit komt er een dag en dan zit je in die wagen
Ooit komt er een dag en dan loop je niet meer door
Wie moet je dan bellen? Wie moet je dan vragen
Misschien wil er wel niemand en moet er een hondje voor
refrain
¿Quién empujará mi carro?
Ves a algunos en la Efteling, pero también en Slagharen
Ellos empujan a los tontos por el antiguo zoológico
Se suenan las narices mojadas y a menudo se quedan mirando
Los arrastran por la ciudad, por el campo y también por el bosque y las dunas
Ellos limpian los traseros de las madres, alimentan bocas ancianas
A menudo están todo el fin de semana, día y noche en apuros
Uno que está tirado, ¿y quién cura las heridas?
Y a menudo tienen que mirar durante horas la Tros
Estribillo:
¿Quién, oh quién empujará mi carro?
¿Quién, oh quién me llevará por la ciudad?
¿Quién, oh quién, y quién llevará el suyo?
¿O nunca han hablado de eso?
No se ven muchos, así que debe pagar bien
Ya son millonarios o al menos muy caros
O tal vez no hay mucho que ganar para ellos
¿Son las uvas un poco demasiado agrias?
¿Son solo los idealistas
Quienes empujan los carros por la ciudad?
Y no digas después que no lo sabíamos
No digas después en esos momentos en los que
Te das cuenta: estaré sentado en ese carro
Porque llegará un día y ya no podrás caminar
Y ¿a quién debes llamar entonces? ¿A quién debes preguntar?
Quizás nadie quiera, todos digan: 'Lo siento...'
Estribillo
Algún día estarás sentado en ese carro
Algún día llegará y ya no podrás caminar
¿A quién debes llamar entonces? ¿A quién debes preguntar?
Quizás nadie quiera y deba ser un perrito
Estribillo