Falochron
Późną nocą na bulwarze
Na falochronie siedzę sam
Trochę wspominam trochę marzę
Całą noc dla siebie mam
Łyk z butelki mnie rozgrzeje
Mokry wiatr pod kurtkę wlazł
Na tym bulwarze zawsze wieje od kiedy razem nie ma nas
A może swoim życiem żyje
Komu tak szumi któż to wie
Może rybakom co mieszkają w starym kutrze gdzieś na dnie
Liczę światła statków na redzie
Wiem że tam też nie śpi ktoś
Kręta ścieżka do domu wiedzie
Taki jest człowieczy los
Latarnia puls mierzy uparcie
Stado żurawi w porcie śpi
Tylko falochron stoi na warcie
Czy ja to ja czy mi się śni
W powietrzu czuć zapach bursztynu
Tak zawsze pachniał ojciec mój
Kiedy z morza wracał do domu odespać marynarski znój
Tyle razy stąd uciekałem i powracałem razy sto
Pytam się sam czy racje miałem
Choć dobrze wiem że to był błąd
Późną nocą na bulwarze
Na falochronie siedzę sam
Trochę wspominam trochę marzę
Całą noc dla siebie mam
Na plaży w budzie gra muzyka
Może to wiatr na zgliszczach gra
Może to sen schizofrenika
Może wymyślam wszystko ja
Mokra twarz to pewnie od wiatru
W gardle drapie ostatni łyk
Kiedyś w końcu zacumuje mój styrany życiem bryk
Późną nocą na bulwarze
Na falochronie siedzę sam
Trochę wspominam trochę marzę
Całą noc dla siebie mam
Zamiast twych ust butelkę całuje
Ona też kłamie lecz mam to gdzieś
Słucham siedząc na falochronie
A morze nuci swoją pieśń
Falochron
Späte Nacht am Boulevard
Auf dem Falochron sitz ich allein
Erinnere mich ein wenig, träume ein wenig
Die ganze Nacht gehört nur mir
Ein Schluck aus der Flasche wärmt mich auf
Der nasse Wind kriecht unter die Jacke
Auf diesem Boulevard weht es immer, seit wir nicht mehr zusammen sind
Vielleicht lebt er sein Leben
Wer weiß, wem es so rauscht
Vielleicht den Fischern, die in einem alten Kutter irgendwo am Grund wohnen
Zähle die Lichter der Schiffe auf Reede
Ich weiß, dass auch dort jemand nicht schläft
Ein schmaler Weg führt nach Hause
So ist das Schicksal der Menschen
Der Leuchtturm misst hartnäckig den Puls
Eine Herde Kraniche schläft im Hafen
Nur der Falochron steht Wache
Bin ich das ich oder träume ich
In der Luft riecht es nach Bernstein
So roch immer mein Vater
Als er vom Meer nach Hause kam, um den Seemannsstress auszuschlafen
So oft bin ich von hier geflohen und hundertmal zurückgekehrt
Frage mich selbst, ob ich recht hatte
Obwohl ich gut weiß, dass es ein Irrtum war
Späte Nacht am Boulevard
Auf dem Falochron sitz ich allein
Erinnere mich ein wenig, träume ein wenig
Die ganze Nacht gehört nur mir
Am Strand spielt Musik in der Hütte
Vielleicht spielt der Wind auf den Ruinen
Vielleicht ist es der Traum eines Schizophrenen
Vielleicht erfinde ich alles selbst
Nasses Gesicht, das kommt sicher vom Wind
Im Hals kratzt der letzte Schluck
Irgendwann wird mein vom Leben gezeichneter Wagen anlegen
Späte Nacht am Boulevard
Auf dem Falochron sitz ich allein
Erinnere mich ein wenig, träume ein wenig
Die ganze Nacht gehört nur mir
Statt deiner Lippen küsse ich die Flasche
Sie lügt auch, aber ich habe das irgendwo
Ich höre zu, sitzend auf dem Falochron
Und das Meer summt sein Lied.