Añehundíta, che panambimi
Che panambimi chemoirûva'ekue ka'ysa ruguáre
¿Marãiko resê, marãiko reho cherejarei?
Chéko cheku'íva ajeporekávo nde rapykuerére
Nahi'ãigui chéve chemotyre'ỹ ne mborayhumi
Hetáma a-seguí arroyo porã, ysyry ipajéva
Márõ ndajuhúiva ni noticiami anga ndehegui
Oimépuko oî otro yvypóra rehayhuetevéva
Ajevérõ ãicha chereja cheaño aiko asufrí
Che ya acruzapáma rincones y ríos akói nderekávo
¿Mamópa reime, mamópa reho, che panambimi?
Che tavyrai al trote aiko upe nderekávo
Nde rekoviarã ndatopamo'ãi, kuña guarani
Toiko ermitaño, toiko la oikóva chehegui ko'águi
Che ya apytáma ka'aguy mbytére cheañomi rei
Ya chekane'õma, ya ndaikatuvéima aiko ro-seguí
Péina añehundíta ne pore'ỹnguépe, che panambimi
Añehundíta, mi comida
Mi comida, mi sustento, en la raíz de la tierra
¿De dónde vienes, de dónde vas, que me miras?
Yo, que soy tu sombra, te sigo en tu camino
No puedo evitar que me atrape tu amor
Muchos seguimos el río hermoso, el agua que fluye
Pero no escucho ni una noticia de ti
Hay otros que aman a la gente como tú
Sin embargo, así como estoy, sufro en mi soledad
He cruzado rincones y ríos sin rumbo
¿Dónde estás, a dónde vas, mi comida?
Voy a paso firme, aunque no tenga rumbo
Tu vida no me alcanza, mujer guaraní
Seré un ermitaño, seré quien vive lejos de mí
He estado escondido en la selva, mi voz apagada
Ya no puedo más, ya no puedo seguir
Así es, añehundíta, en tu ausencia, mi comida
Escrita por: A. Ybarra Agüero, Fulvio Pastor Sánchez Barreto