395px

Discurso descarnado

Yup

Tyly puhe

Joku ampui poliitikkoa!
Joku on ampunut kansan johtajaa!
Nyt kansa on yksin.

Kuka oli se, joka ampui?
Kuka se, jota ammuttiin?
On niin
Niin kylmää ja sameaa,
Aurinko ei näy,
Karhea tuuli kirveltää...

Osuiko pääministeriin
Vai osuiko itse presidenttiin,
Kenet poissaolevaksi kirjattiin?

Kuka oli se, joka ampui?
Kuka se, jota ammuttiin?
On niin
Savuista ja sekavaa
Aurinko ei näy,
Karhea tuuli kirveltää...

refrain:
Enää ei tarvita
Eugenia tai Lee Harveyta
Kun poliitikot mittaavat
Poliitikkoja ja johtajat
Vetävät toisiaan nopeammin
Ja nyt huomataan:
Tämä on tyly puhe.
Tämä on tylyä puhetta!

Ovesta syöksyy poliitikko pistooli kädessä:
"Nyt en enää kuuntele!
Nyt se on loppu!
Nyt ei enää neuvotella,
Nyt se on loppu!
Nyt minä tapan!
Reikä päähän!
Raato maahan!"
Tämä on tylyä puhetta.

Ja illalla kotona
Äiti syleilee poikaansa,
Vaihdetaan puhdas solmio ja paita,
Syödään voiton piiraita.
Enää ei tarvita
Eugenia tai Lee Harveyta:
Poliitikon kuudestilaukeava
Puhuu tylyä puhetta.

Oppositio nuolee haavojaan:
Sihteeri on menetetty, ja
On kuultu puhuttavan,
Että pääministeri
Ei kävele enää koskaan.

refrain

Enää ei tarvita
Eugenia tai Lee Harveyta:
Poliitikon kuudestilaukeava
Puhuu tylyä puhetta.
(2x)

Discurso descarnado

Alguien disparó a un político!
Alguien ha disparado al líder del pueblo!
Ahora el pueblo está solo.

¿Quién fue el que disparó?
¿Quién fue el que recibió el disparo?
Es tan
Tan frío y turbio,
El sol no se ve,
El viento áspero quema...

¿Le dio al primer ministro
O le dio al presidente mismo,
A quién se registró como ausente?

¿Quién fue el que disparó?
¿Quién fue el que recibió el disparo?
Es tan
Lleno de humo y confusión,
El sol no se ve,
El viento áspero quema...

Estribillo:
Ya no se necesitan
Eugenias ni Lee Harveys
Cuando los políticos miden
A los políticos y los líderes
Se disparan mutuamente más rápido
Y ahora se nota:
Este es un discurso descarnado.
¡Este es un discurso descarnado!

Un político irrumpe por la puerta con una pistola en mano:
'¡Ya no escucho más!
¡Se acabó!
Ya no se negocia más,
¡Se acabó!
¡Ahora yo mato!
¡Un agujero en la cabeza!
¡El cadáver al suelo!'
Esto es un discurso descarnado.

Y por la noche en casa
La madre abraza a su hijo,
Se cambia la corbata y la camisa limpia,
Se comen pasteles de la victoria.
Ya no se necesitan
Eugenias ni Lee Harveys:
El revólver de seis tiros del político
Habla un discurso descarnado.

La oposición lame sus heridas:
La secretaria se ha perdido, y
Se ha escuchado hablar
De que el primer ministro
Ya no caminará nunca más.

Estribillo

Ya no se necesitan
Eugenias ni Lee Harveys:
El revólver de seis tiros del político
Habla un discurso descarnado.
(2x)

Escrita por: