Morgen krijg je een ontbijt van mij
Ik dacht wie kan dat wezen, kan zij gedachten lezen.
Ze lijkt zo op het meisje van me dromen.
Hoe ik haar daar zag lopen,
kon ik maar 1 ding hopen, hoe krijg ik dat nu voor mekaar.
Hoe loopt het in de gaten dat ik met haar wil praten.
Want ik moet in haar buurt zien te komen.
Ik dacht, ik trek gewoon mijn stoute schoenen aan,
en zij haar toen ik vlak naast haar kwam staan
morgen krijg je een ontbijt van mij
kook ik er een lekker eitje bij, ik zet voor ons ok nog de koffie aan
als je vanavond met mij mee wil gaan
morgen heb ik nog een leuker plan, zo dat je mij niet meer vergeten kan
ik doe mijn zondagse pyjama aan,
als je vanavond met mij wil mee wil gaan.
ze lachte om de woorden die ze van me hoorde ,
ze straalde als het meisje van me dromen
we bleven met zijn tweeën bij alles wat we deden,
we hadden heel de avond veel plezier
maar tegen sluitingstijd moest ik nog 1 ding kwijt,
hoe kreeg ik haar zo ver mee te komen
ik dacht ik trek gewoon mijn stoute schoenen aan,
ze was me voor, want zij vroeg mij spontaan
Morgen bekommst du ein Frühstück von mir
Ich dachte, wer kann das sein, kann sie Gedanken lesen.
Sie sieht so aus wie das Mädchen aus meinen Träumen.
Wie ich sie dort laufen sah,
konnte ich nur eines hoffen, wie schaffe ich das jetzt?
Wie merkt sie, dass ich mit ihr reden will?
Denn ich muss in ihre Nähe kommen.
Ich dachte, ich zieh einfach meine mutigen Schuhe an,
und sie lächelte, als ich direkt neben ihr stand.
Morgen bekommst du ein Frühstück von mir,
koche ich ein leckeres Ei dazu, ich setze uns auch noch den Kaffee auf.
Wenn du heute Abend mit mir mitkommen willst.
Morgen habe ich einen noch besseren Plan, sodass du mich nicht mehr vergessen kannst.
Ich ziehe meinen sonntäglichen Schlafanzug an,
wenn du heute Abend mit mir mitkommen willst.
Sie lachte über die Worte, die sie von mir hörte,
strahlte wie das Mädchen aus meinen Träumen.
Wir blieben zu zweit bei allem, was wir taten,
wir hatten den ganzen Abend viel Spaß.
Doch gegen Schließzeit musste ich noch eines loswerden,
wie schaffte ich es, sie dazu zu bringen, mitzukommen?
Ich dachte, ich zieh einfach meine mutigen Schuhe an,
aber sie war schneller, denn sie fragte mich spontan.