Ko te kara nek ti piše pjesme
U krajnjem kutu svoje dnevne sobe,
gdje ne može doprijeti nepozvani pogled,
na dnu svojih prepunih vitrina,
kriješ slatku fasciklu s natpisom "intima",
međ' slikama tebi dragih lica,
gdje čuvaš svoje spomene i pisma,
sve u formi poezije, stiha,
nalazi se i moja ljubav tiha.
To su pjesme nikad objavljene,
napisane zbog voljene žene,
al datumi na njima su stari,
već odavno nema novih stvari,
jer umjesto poetskih visina,
iz mene izlazi samo tuga i gorčina,
i misao što se reći ne smije,
Ko te kara nek ti piše pjesme!
Htio bih da budem gospodin,
i izbjegnem reakcije bjesne,
ali reć' ću k'o pravi primitivac,
Ko te kara nek ti piše pjesme!
Znam da slušaš moje nove ploče,
sa njima se branim od samoće,
i ubacim nešto da te štrecne,
Ko te kara nek ti piše pjesme!
Wie je ook bent, laat ze je liedjes schrijven
In de verste hoek van je woonkamer,
waar ongewenste blikken niet kunnen komen,
onderaan je overvolle vitrines,
verberg je een zoete map met het label "intimiteit",
met foto's van gezichten die je dierbaar zijn,
waar je je herinneringen en brieven bewaart,
alles in de vorm van poëzie, van verzen,
ook mijn stille liefde bevindt zich daar.
Dat zijn liedjes die nooit zijn gepubliceerd,
geschreven voor de vrouw die ik bemin,
maar de data erop zijn oud,
al lang zijn er geen nieuwe dingen meer,
want in plaats van poëtische hoogtes,
komt er alleen verdriet en bitterheid uit mij,
en gedachten die je niet mag uitspreken,
Wie je ook bent, laat ze je liedjes schrijven!
Ik wil een heer zijn,
en de woede vermijden,
maar ik spreek als een echte primitief,
Wie je ook bent, laat ze je liedjes schrijven!
Ik weet dat je naar mijn nieuwe platen luistert,
met hen verdedig ik me tegen eenzaamheid,
en ik voeg iets toe dat je laat schrikken,
Wie je ook bent, laat ze je liedjes schrijven!