Sretan Sam (Da Postoji Netko)
Prosao sam tugu davno
I pitam se: Sta mi je ostalo
Jer danas sve mi je ravno
I sve u meni pomalo je zaspalo.
Cak I moja naivna nadanja,
Da postoji noje,
Pa kad prodjem sva stradanja,
On ce doci po mene I moje.
Sam u mesec lajem
Ko usamljeni vukovi.
I nikome nista ne dajem,
Proganjaju me proslosti zvukovi.
Pa se setim "malih vecnosti"
I tome se divim.
Ne marim o buducnosti
I tada zbilja zacas zazivim.
Ne mislim, sretan sam
Da postoji neko.
Ali sakriven
I da se cuva negde daleko.
Ne mislim, sretan sam
Da postoji neko.
Ali sakriven
I da se cuva
Kada trazim ono
Sto mora biti nadjeno,
Uvek zazvoni zvono:
Ma sve je bilo na njoj gradjeno!
Pa se setim "malih vecnosti"
I tome se divim.
Ne marim o buducnosti
I tada stvarno zacas zazivim.
Ne mislim, sretan sam
Da postoji neko.
Ali sakriven
I da se euva od mene daleko.
Ne mislim, sretan sam
Da postoji neko.
Ali sakriven
I da se cuva
Estoy feliz (Que alguien existe)
Pasé la tristeza hace mucho tiempo
Y me pregunto: ¿Qué me queda?
Porque hoy todo me parece igual
Y todo en mí está un poco dormido.
Incluso mis ingenuas esperanzas,
De que alguien existe,
Así que cuando pase por todas las penurias,
Vendrá por mí y por lo mío.
Solo en la luna aúllo
Como los lobos solitarios.
Y no le doy nada a nadie,
Los sonidos del pasado me persiguen.
Entonces recuerdo las 'pequeñas eternidades'
Y me maravillo de eso.
No me importa el futuro
Y en ese momento realmente vivo intensamente.
No pienso, estoy feliz
Que alguien existe.
Pero escondido
Y que se guarda en algún lugar lejano.
No pienso, estoy feliz
Que alguien existe.
Pero escondido
Y que se guarda
Cuando busco lo
Que debe ser encontrado,
Siempre suena el timbre:
¡Todo estaba construido sobre ella!
Entonces recuerdo las 'pequeñas eternidades'
Y me maravillo de eso.
No me importa el futuro
Y en ese momento realmente vivo intensamente.
No pienso, estoy feliz
Que alguien existe.
Pero escondido
Y que se guarda lejos de mí.
No pienso, estoy feliz
Que alguien existe.
Pero escondido
Y que se guarda