Ballada o Józku
Tak źle chłopcu było, ze se poseł w świat
Za wielkim kochaniem, co go widzioł w snak
Nie fcioł juz zyć bez miłości
Dość mioł poniewierki i samotności
Słonko mu nie świeci, nie zapochnie kwiat
Skarga jego siostra, smutek jego brat
Kany iść -fto doradzi mu-
Wróćze sie ty chłopce moze du domu
Suko po wiyrchak i po dolinak
Chodzi po holak i po dziedzinak
Moześ go nieroz i ty widziała
Cemuś mu przecie rącki nie dała?
I tak po dziś dzień po świecie chodzi
Kie go miłość oswobodzi?
Balada de Józef
Así le fue al chico, que se adentró en el mundo
Tras un gran amor que vio en sueños
Nada ya tiene sentido sin amor
Llega el amor con tormento y soledad
El sol no brilla para él, las flores no florecen
Su hermana se queja, su hermano entristece
¿Qué hacer -quién le aconsejará-
Vuelve a casa, quizás, chico
Recorre colinas y valles
Pasea por el patio y los campos
Quizás no lo entendiste
¿Por qué no le diste tu mano?
Y así día tras día por el mundo camina
¿Cuándo lo liberará el amor?
Escrita por: Bartlomiej Kudasik / Mateusz Pospieszalski / Sebastian Karpiel